Noord-Franse kust: een verademing

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Bob Eerdhuijzen

Kaart

Praktische informatie

Hoe er te komen
Trein tot Wimereux (treinstation: Wimille-Wimereux). Vanuit Nederland kun je naar Lille rechtstreeks met de Thalys. Erna gaan regionale treinen (TER) naar Calais en Boulogne-sur-Mer. Info over de TER.

Met de auto bedraagt de afstand Amsterdam-Wimereux 388 km, vier uur rijden.

Routes
Via lokale toeristenbureaus is een boekje met 10 wandelingen verkrijgbaar: Balades et Randonnees pédestres (ook in het Engels). Hierin staat de route Pad van de baai van Sint Jan (Sentier de la baie de Saint Jean) (nr 8, 12 km). Helaas geen verdere informatie over de omgeving in de beschrijving. Ook te downloaden van de Nederlandstalige site Tourisme Pas de Calais.
Naar de begraafplaats in Wimereux: steek bij de Mairie/VVV de brug over, RA Rue Georges Romain, bij de D940 RA Rue René Cassin, LA Rue McCrae, RA Rue Jean Moulin, R: begraafplaats (10 mn lopen).

Kustpad / Kapen
Het kustpad (de GR 120 du Littoral) loopt bovenop de kliffen, je daalt enkele keren af in de valleitjes (meestal via houten trappen) en je hebt een schitterend zicht op de kustlijn. Vanaf de kaap Blanc-Nez kun je La Boucle du Cap volgen, een wandeling van drie kilometer in de omgeving van de kaap.

Cap Blanc-Nez is de meest indrukwekkende van de twee kapen. Met een hoogte van 151 meter is hij een stuk hoger dan Cap Gris-Nez. Bij helder weer een geweldig uitzicht op the white clifs of Dover. De kaap is populair bij geologen en liefhebbers van fossielen. De voet van de krijtrotsen is dan ook een goede vindplaats van fossielen uit het Krijt, het Albien, Cenomanien en Turonien. Sinds 2011 is het een Grand site de France.

De obelisk Dover Patrol (1920), op de Cap Blanc-Nez, herdenkt de Engelse en Franse activiteiten in de Eerste Wereldoorlog om de Duitse onderzeeboten uit het Kanaal te weren. Aan de overkant, in het Engelse St. Margarets Bay, staat net zo’n obelisk.

Eerste Wereldoorlog
Op de site Wegen van herdenking is een autoroute langs de kust te vinden met onder meer het Chinese deel van de begraafplaats St. Etienne-au-Mont.

Musea over WOII

Batterie Todt
Batterij Todt bij Audinghen is een kustbatterij door de Duitse Wehrmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog gebouwd. In een van de vier kazematten is nu een museum over de Tweede Wereldoorlog: Musée du Mur de l’Atlantique. Er is veel militair materieel in de collectie en op het buitenterrein staat nog een overgebleven spoorwegkanon Krupp K5. Zie website.

Museum 39-45
In Ambleteuse, langs de D940, ligt museum 39-45. Twee mensen met een passie voor geschiedenis verzamelden in de loop der jaren duizenden objecten en documenten over de oorlog. Het museum toont een honderdtal soldaten in volledige uitrusting; in een filmzaal van de jaren 40, is een half uur durende vertoning van archiefbeelden uit de oorlog.

Het museum is van 1 april tot 15 oktober dagelijks geopend van 10.00 tot 18.00 uur (19.00 uur in juli en augustus). In maart en november alleen het weekend, andere maanden gesloten.

Rondleidingen
In het seizoen worden in Wimereux rondleidingen gegeven van 1,5 uur langs de meest uitzonderlijke villa’s en hun verhaal. Zie deze website

Taal
Honderden jaren geleden werd in deze streek Nederlands gesproken. De rivier Authie, waar de GR du Littoral eindigt, was ooit de grens van het Nederlandse taalgebied. In plaatsnamen als Dunkerque (Duinkerke), Gravelines (Gravelingen), Sangatte (Zandgat), Wissant (Witzand) en Berck (Berk) klinkt het Nederlands nog door. Door het oprukken van de Romeinse beschaving en veel later de inlijving bij Frankrijk is het Nederlands zo goed als uit de streek verdwenen.

Logeren en horeca
Hotel Les Argousiers 3*, 28 Rue Clemenceau 62164 Ambleteuse, tél: 03 21 99 87 00. Engels gesproken, ook weekendaanbiedingen, charmante en zeer betrokken gastvrouw.

Restauranttip: La Marie Galante, 173 Rue Édouard Quenu, 62164 Audresselles. Geweldige fruits de mer. Reserveren in het seizoen noodzakelijk.

Lokaal bier
Ferme de la Belle Dalle, Tardinghen.


Artikel

Print Friendly, PDF & Email

De Noord-Franse Opaalkust is alles behalve een voortzetting van de Belgische noorderbuur. Hier geen rijen torenflats (‘Atlantic wall’) en drukke boulevards, maar verstilde vissersdorpjes en soms ruige kliffen. In restaurantjes in de dorpskernen kun je genieten van al het lekkers uit de zee. Met een lokale pint (Belle Dalle bijvoorbeeld) en frieten, want we zijn hier in het domein van de inwoners die bekend werden door de grappige film Bienvenue chez les Ch’ti.

Landschappen
Natuurlijk kun je hier prachtig wandelen en het beste van verschillende landschappen combineren: de kust, de duinen en het golvende achterland. De kuststreek is een van de gebieden waar zowel de Eerste als Tweede Wereldoorlog sporen heeft nagelaten. Bij een wandeling langs de zee struikel je zowat over de restanten van de vele bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. De Duitsers wilden van hieruit het Nauw van Calais onder controle krijgen en met onderzeese oorlogsvoering de aanvoerroutes van Engeland naar het vasteland blokkeren. Decennia ervoor, in de Eerste Wereldoorlog, waren kustplaatsen als Boulogne-sur-Mer en Montreuil-sur-Mer van groot logistiek belang voor de ontvangst van proviand, manschappen en materieel en de verzorging van gewonden.

Sint Jan
Na een reis langs de monumenten en begraaf plaatsen van de Eerste Wereldoorlog in het achterland van de Artois in dit herdenkingsjaar 2014 willen we even op adem komen en de zeewind door onze haren voelen. Vanuit het plaatsje Ambleteuse lopen we het Pad van de baai van Sint Jan (Sentier de la baie de Saint Jean). Officieel start de route in Wimereux, maar hij kan eenvoudig overal opgepakt worden, ook vanaf een paar parkeerplaatsen langs de kust. Vanuit het dorp lopen we naar het riviertje de Slack in het gelijknamige natuurgebied. Als we het weidse en lege strand bereiken, zien we aan de overkant van de riviermonding het 17-de eeuwse fort Mahon liggen van de bekende fortenbouwer De Vauban. Op veel plaatsen zijn we zijn bouwsels al tegengekomen.

Moules
De route valt deels samen met de GR120 die langs de Belgische en Noord-Franse kust loopt. Vooral iets noordelijker, langs de kliffen van de Twee Kapen (Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez) is dit een schitterend pad. Wij vervolgen de weg over het strand dat op deze fraaie dag rustig is, met slechts enkele wandelaars. Naar keuze kun je ‘beneden’ langs de zee lopen of ‘boven’ door de duinrand. In Wimereux schuiven we mooi op tijd aan voor een warme lunch: moules-frites! Het is te verleidelijk om op de terugweg niet even van de route af te wijken en de gemeentelijke begraafplaats te bezoeken. Hier is namelijk de Canadese arts en militair John McCrae begraven, schrijver van het beroemde gedicht In Flanders Fields. Op 28 januari 1918, werkend als commandant van het Canadese General Hospital bij Boulogne, stierf hij aan een gecompliceerde longontsteking.

Poppy’s
De begraafplaats loopt schuin naar beneden af in terrassen en ligt eigenlijk in de duinen. Voor een deel is het een ‘gewone’ gemeentelijke begraafplaats met een apart stuk met ongeveer drieduizend oorlogsgraven. Vanwege de ‘slappe’ grond zijn de zerken niet staand maar liggend geplaatst. Veel grafstenen zijn versierd met bloeiende planten en roosjes, er is maar één graf met kleine Canadese vlaggen en kruisjes met poppy’s: dat van McCrae. Aan de zijkant staat in een muurtje van grote marmeren blokken met daarop een strofe uit zijn gedicht. Op verschillende begraafplaatsen langs de kust zijn slachtoffers van het Labour Corps begraven: niet-strijders als verplegers en sjouwers, soms uit verre landen als Zuid-Afrika en China. Dat laatste land wilde officieel niet in de oorlog betrokken worden maar meende dat het leveren van arbeiders geen kwaad kon. Na de oorlog hielpen Chinezen mee met het ruimen van de slagvelden en het herbegraven van militairen.

Slack
Maar kom, weer genoeg oorlog! We lopen even in noordwestelijke richting en pakken de route weer op. We laten het pittoreske Wimereux achter ons en voorbij een groot golfterrein gaan we het natuurreservaat van de Slack weer in. De zon schijnt, we ploegen omhoog door het mulle zand en krijgen het flink warm. Gelukkig worden we verderop door bomen beschermd en genieten we boven van het uitzicht. Het deel door het duingebied van Slack is prachtig, een goed bewaard gebleven landschap met stekelige planten en poelen. Maar ook best pittig en we vinden dat we wel een drankje op de boulevard van Ambleteuse hebben verdiend.

We verbazen ons over de rust aan deze kust, bij het fort staat slechts één uitbater die gelukkig wel in de basisbehoefte van lokaal bier voorziet. Je kunt hier bijvoorbeeld gewoon gratis aan de boulevard parkeren, er staan alleen villa’s en geen winkels. In de dorpen vind je prachtige voorbeelden van belle epoquehuizen (1870-1914), gebouwd om de zee te zien maar zeker ook om gezien te worden. De villa’s geven een beeld van de sociale status van hun bewoners. Het centrum met cafés en restaurants is meer in het dorp zelf. Voor wie rust, natuur en wat geschiedenis zoekt, gelardeerd met fruits de mer, zit hier helemaal goed.

2014

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.