Naar de bronnen van de Voerstreek

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Liesbeth Vermeulen

Kaart

Praktische informatie

Hoe erheen
Trein/bus/fiets
Het dichtstbijzijnde treinstation van de SNCB, de Belgische spoorwegen, is in Visé (Wezet) aan de spoorlijn Maastricht – Luik Guillemins. Maastricht is vanuit Amsterdam Centraal goed bereikbaar per intercity (2x per uur). Vanuit Visé rijdt bus 39B naar de Voerstreek. Deze bus stopt in alle Voerdorpen. Op werkdagen rijdt de bus om het uur, in het weekeinde om de twee uur.

Een goede optie is om je eigen fiets mee te nemen in de trein of op station Maastricht een (eco-)fiets te huren (of een OV-fiets) en prachtig naar de Voerstreek te peddelen. Naar ’s-Gravenvoeren langs de Maas is het nog geen 16 km.

Auto
Vanaf Utrecht is het ongeveer 190 km naar de Voerstreek. Volg op de A2 de borden Maastricht. Na Maastricht volg je de A2/E25 richting Luik. Neem in België afrit 1-Voeren. Rij dan via Moelingen naar ’s-Gravenvoeren.

Accommodatie
Na een wandel- of fietstocht is het goed uitrusten in één van de vele cafés of restaurants waar de lokale keuken een keur aan overheerlijke gerechten biedt als een Voerens kaasplankje, forel op Voerense wijze, Rick’s bier, wijn van de domeinen Crutzberg en Pietershof of het ‘Voerdrupke mit sjlieëkreke’.
Overnachten kan van een tentje op de panoramische camping tot een gezellige en comfortabele vakantiewoning. Veel hotels en B&B’s bieden aantrekkelijke culinaire arrangementen.

Route
De Bronnenwandeling is een prachtige route die zijn naam eer aandoet. Niet zonder reden uitgekozen tot De mooiste wandelroute van Vlaanderen vakantieland’ 2012. Te vinden in ‘Wandelnetwerk Voerstreek’, een dubbelzijdige topografische kaart, schaal 1:12 000 met alle knooppunten van het wandelnetwerk Voerstreek (ca. 125 km). De bijbehorende brochure bevat veel informatie over de streek en acht aanbevolen, volledig beschreven wandellussen van ca. 8 à 11 km.  Te verkrijgen via Toerisme Voerstreek, ook via de webshop. 8. Kijk ook eens op de actuele site van www.toerismelimburg.be !

Afstand: (ruim) 8 km.

Knooppunten: 48, 54, 67, 66, 65, 64, 63, 62, 60, 55, 47, 91, 48.

Start: Veltmanhuis in Sint-Martens-Voeren.

Tips
Goed schoeisel vanwege de drassigheid is geen overbodige luxe! Een absolute aanrader is het om onderweg (op een mooie dag in het seizoen) tegen lunchtijd aan te komen bij de forellenkwekerij van de Commanderie in St. Pieters Voeren. In de kasteeltuin kun je paradijselijk superverse forel (en allerlei ander lekkers) eten. Let op: alleen overdag open. In het park van het kasteel ligt de bron, die de vijvers en de Voer van water voorziet met een debiet van ca. 4 000 liter per minuut.

Reisgids
In mei 2015 is bij uitgeverij Odyssee Reisgidsen van de auteur van dit artikel een reisgids over de Voerstreek verschenen, te verkrijgen als PDF (53 pp) of als paperback. Vol met informatie over de geschiedenis en het landschap, wandel- en fietsroutes plus fijne logeer- en eetadressen.


Artikel

Print Friendly, PDF & Email

Het golvende Zuid-Limburgse heuvelland zet zich over de grens voort in de Belgische Voerstreek. Deze streek (en drie van de zes dorpen) danken hun naam aan het riviertje de Voer. Het is het enige stukje van de Belgische provincie Limburg ten oosten van de Maas: een roerig gebied waar de tegenstellingen tussen de Nederlands- en Franstaligen in het verleden soms heftig opliepen. Nu komen bezoekers naar deze exclave vooral voor de rust en het natuurschoon. Omdat er geen ruilverkavelingen plaatsvonden, zijn de historische structuren en het landelijke uitzicht bewaard gebleven. Torenflats, fabrieksschoorstenen en zelfs supermarkten zul je hier niet vinden. Wel fraaie wandelroutes over onverharde holle wegen, door bossen en droogdalen, langs vierkanthoeven, kapellen en boomgaarden.

De Voerstreek is daarnaast een goede uitvalsbasis voor tripjes naar steden als Luik, Aken en Maastricht. Een uitstapje naar Waalse dorpen als Aubel (met Amerikaanse begraafplaats Henri-Chapelle), Dalhem en de Abdij Val Dieu is een aanrader. We kiezen voor een wandelroute waarbij we het beste van de streek te zien krijgen: de bronnenwandeling (zie praktische info), goed te volgen met wandelknooppunten.

Graftenlandschap
We verlaten het dorp Sint-Martens-Voeren via een holle weg waarin verschillende bronnen ontspringen, zoals de Kolebron die eeuwenlang buurtbewoners van drinkwater voorzag. Waar de holle weg weer op de hoofdweg uitkomt is zicht op een droogdal met een fraai graftenlandschap. In het verleden werden hagen en struiken als perceelscheidingen aangeplant en om vee binnen het terrein te houden. Door erosie spoelden bodemdeeltjes langs de hellingen naar beneden die door deze aanplantingen werden tegengehouden. Op deze manier ontstonden er niveauverschillen in het landschap. Een stevige klim gaat naar de Hoeve Op de Eiken, een 19de-eeuwse boerderij.

Crindaal
Na het Broekbos volgt de afdaling naar het gehucht Crindaal. Vlak voor de scherpe bocht op de weg van Sint-Pieters-Voeren naar de (voormalige) grensovergang bij De Plank buigt ons pad rechtsaf (naar 65). Het leidt naar de ingang van de Tunnel van Veurs (zie kader), een 2072 meter lange spoorwegtunnel. Vanaf het hoofdpad is er een fraai uitzicht over het Veursdal. Aan het einde van de veldweg ligt Bij Jetteke, een vaste halte op de wandelroutes. Jetteke (in de 80) houdt de winkel open voor buurtbewoners en wandelaars die hier een Voerdrupke, stroop of woudmeesterbollekes kunnen kopen. En meegebrachte etenswaren mogen — mits een drankje wordt gekocht — aan de picknicktafels genuttigd worden. Het gehucht Veurs is rijk aan vakwerkhuizen (zie fietstocht Rondje Voerstreek).  Na 62 zie je links het Vrouwenbos liggen.

Commanderie
De route voert naar Sint-Pieters-Voeren, het kleinste Voerdorp. Tot de Franse Revolutie vormde het een ministaatje dat onder het gezag stond van de `commandeur’ van de Duitse Orde. In 1234 trad Daniël van Voeren toe tot deze orde en werd zijn kasteel een Commanderie, de zetel van de commandeur. De ridders van deze Duitse Orde hielden zich bezig met de bescherming en verzorging van pelgrims naar het Heilige Land. In de 17de eeuw werd het kasteel verbouwd in de huidige stijl. In de vijvers van het kasteel is nu een forellenkwekerij en ‘s zomers een heerlijk terras. De wandeling gaat onder het 23 meter hoge en 251 meter lange viaduct door, langs de Voer en de Veurs, en eindigt weer bij het Veltmanhuis.

2015

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.