Molenbeeksepad: Beeldentuin

Tekst: Wim Huijser    Foto's: Willem van Leuveren

Kaart

Praktische informatie

In april 2015 verscheen bij uitgeverij Blauwdruk het boek 50 Klompenpaden – Door het cultuurlandschap van Gelderland en Utrecht.

Een wandeling over een klompenpad brengt je niet alleen in contact met het landleven en de natuur, maar ook met de bijzondere verhalen van een plek. Klompenpaden inspireren soms om dieper in de geschiedenis te duiken of om langer stil te staan bij de ontwikkeling van nieuwe natuur. Iedere wandelaar ervaart de route op zijn of haar eigen manier. Zo gingen publicist Wim Huijser, dichter Aad Eerland, fotograaf Willem van Leuveren, beeldend kunstenaar Jan Hiensch en fooddesigner Christian Weij op pad langs de eerste 50 Klompenpaden. Hun persoonlijke waarnemingen en ervaringen leveren een prachtig boek op. Tot eind oktober loopt ook de tentoonstelling van hun werk in Streekmuseum Vredegoed in Oud-Maarsseveen (Utr.).
Zie: www.uitgeverijblauwdruk.nl

Rondwandeling: het Molenbeeksepad (16 km)
Startpunt: NS station Wolfheze en Eethuys Airborne, rotonde Bennekomseweg/Telefoonweg, Renkum.
Openbaar vervoer: NS station Wolfheze; Heelsum halte Doorwerthsestraat buslijnen 51 en 52 Arnhem – Wageningen. Renkum halte Telefoonweg; bus 51 en 52 Arnhem -Wageningen of buurtbus 589/590.
Markering: Blauwe markering in de vorm van een klomp. De route is in twee richtingen gemarkeerd, zodat u de route zowel links- als rechtsom kunt wandelen.
Route verkorten: de lengte van het Molenbeeksepad bedraagt 16 km maar kan verkort worden tot 9 km door ten zuiden van Wolfheze (bij de Doorwerthse Heide) de daartoe gemarkeerde routeverkorter te kiezen. U loopt dan in westelijke richting tot u opnieuw bij de hoofdroute aankomt Vervolgens wandelt u dan noordelijk ofwel  kloksgewijs verder om weer te eindigen bij station Wolfheze.
Overstappen: het is mogelijk om het Molenbeeksepad te combineren met het Hartensepad. Eventuele overstappers zijn aangegeven op de kaart en in het veld.
Bezienswaardigheden: de nummers op de plattegrond in de brochure verwijzen naar bezienswaardigheden langs de route.
Onverharde paden: niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelen. Waterdicht en stevig schoeisel wordt aanbevolen.
Honden verboden: het wandelpad loopt gedeeltelijk over particulier terrein, waar soms vee en wild loopt. Om de dieren niet te verstoren zijn honden verboden. We vragen hiervoor uw begrip. Dit is ook aangegeven op de openstellingsborden die u aan het begin van het particuliere terrein vindt.
Zie voor routes en apps: www.klompenpaden.nl


Artikel

Print Friendly, PDF & Email
Wat zijn Klompenpaden?
In de komende maanden volgen we Wim Huijser op Klompenpaden in Gelderland en Utrecht.Klompenpaden zijn rondwandelingen, gaan zoveel mogelijk over historische tracés en voeren over onverharde paden via boerenland en landgoederen. Met deze wandelroutes hopen Landschap Erfgoed Utrecht en Stichting Landschapsbeheer Gelderland bij te dragen aan de beleefbaarheid van het landschap en de cultuurhistorie.

We hebben onze wandelschoenen nog niet aangetrokken of het openbrekende wolkendek heeft toch een natte verrassing in petto. Gelukkig biedt restaurant De Tijd aan de overkant van de Wolfhezerweg een goed heenkomen. In het plantsoen voor het station blijft een oudere man ongestoord zijn pijp zitten roken. De toffeegeur wordt meegeblazen met de wind. Op zijn schoot ligt een stapel papieren. Hij schrijft; de regen lijkt hem niet te deren. Maar als ik even later nog eens opkijk is hij verdwenen. Waarschijnlijk naar een van de vele gebouwen van Pro Persona, een dorp op zich. Terwijl we de bui afwachten, denk ik terug aan de tijd dat ik hier als zeventienjarige vakantiewerk deed. Een zomer lang, in de centrale keuken van het voormalig Algemeen Psychiatrisch Ziekenhuis Wolfheze. Het was 1978. Ik had net examen gedaan en in Argentinië werd er gevoetbald voor het Wereldkampioenschap. Dat was ’s morgens het vaste onderwerp in de keuken, waar behalve jongeren uit het dorp ook patiënten van het ziekenhuis werkten. In alle vroegte fietste ik vanuit Renkum langs de bedauwde velden. Het was op een van die ochtenden dat voor het eerst in mijn leven een vos mijn pad kruiste. Een oerontmoeting.

Market Garden
Een halfuur nadat het is opgeklaard leidt de ‘routeverkorter’ ons naar het punt waar ik die zomer dagelijks langs de Jonkershoeve fietste. In de verte ruist de A50. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vonden hier op de Wolfhezerheide in het kader van operatie Market Garden grootscheepse luchtlandingen plaats. Daarbij troffen Engelse bommenwerpers ook gebouwen van het ziekenhuis. Er vielen vijfenvijftig doden. Na de oorlog werd de schade hersteld. De instelling leverde het dorp immers veel banen op.
Het was een zeker toeval dat het Psychiatrisch Ziekenhuis destijds naar Wolfheze had gebracht. Toen Baron van Brakell van kasteel Doorwerth een stuk grond verkocht voor de aanleg van de spoorlijn Utrecht-Arnhem, stelde hij als voorwaarde dat op deze plaats een halte met een wachter moest komen. Die verplichting resulteerde behalve in een kliniek ook in middenstand, hotels en pensions. Inmiddels worden al meer dan honderd jaar patiënten in Wolfheze behandeld. In 1907 nam de ‘Vereniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen, Idioten en Zenuwlijders’ het initiatief daartoe. Het plaatselijke Historisch Museum vertelt het hele verhaal. Ons pad maakt een kleine slinger over de begraafplaats, waar sinds de oprichting van het ziekenhuis patiënten en personeelsleden zijn begraven. Twee massagraven herinneren aan het bombardement van september 1944.

Beeldhouwen
Weer een halfuur verder wandelen we door het beekdal van Landgoed Quadenoord. De oude historie van de omgeving blijkt uit de grafheuvels. De beek en de molen roepen weer een heel andere geschiedenis op. Eeuwenlang hebben beide voor inkomsten gezorgd uit de papierindustrie. Daar is alleen de papierfabriek in Renkum van overgebleven. De tegenwoordige economie van het beekdal bestaat uit een manege, een natuurcamping en een beeldentuin. In een open kapschuur worden jaarlijks workshops beeldhouwen gegeven door Zimbabwaanse kunstenaars. De symboliek en het plezier in het werk staan daarbij voorop. Ook de serpentijnsteen die men gebruikt heeft er een lange reis voor af moeten leggen. Er zijn fair trade-inkoopprijzen voor betaald, wat de werkgelegenheid in het verre Tengenenge stimuleert. Of het nu gaat om geestelijke gezondheidszorg of om Afrikaanse kunst, overal in de wereld zijn een gezonde lokale economie en een goede afzetmarkt van levensbelang.

Juli 2015

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.