Met het oog op Friesland

Tekst: Hans Cuppen    Foto's: Hans Cuppen

Praktische informatie


Bron: Foto van afbeelding uit Bos-atlas

Algemeen
De lengte van de wandeling bedraagt 32 kilometer.
Honden aangelijnd toegestaan.

Reis
Met eigen auto naar Den Oever: Afslag 14 Den Oever aan de A7. De auto kan gratis worden geparkeerd bij het busstation in Den Oever aan de Molenweg. Ook in Zürich in Friesland kan gratis geparkeerd worden, bij wegrestaurant Zürich.
De bus van Arriva (Q-Liner lijn 350) rijdt ieder uur tussen Den Oever en Zürich. Naast de halte in Den Oever (Den Oever, Busstation) zijn er onderweg 3 haltes: Afsluitdijk, Monument; Afsluitdijk, Kornwerderzand; Afsluitdijk, Kop Afsluitdijk (Zürich). Een enkele reis kost € 6. Betalen met de OV-chip of een los kaartje kopen bij de bestuurder. Ritduur 25 minuten. Plan uw reis op www.arriva.nl.

Routebeschrijving vanaf Den Oever
Neem vanaf het busstation de Havenweg in de richting van de Afsluitdijk. De weg komt langs de vissershaven. Na de Stevinsluizen RD. Tot aan het einde van de Afsluitdijk heeft u de keuze het fietspad te volgen of te wandelen op de kruin van de dijk. Na circa 6 kilometer passeert u Lunchroom Het Monument. Voorbij de Lorentzsluizen (aan de Friese zijde) loopt het fietspad omhoog tot aan een viaduct over de A7. Op die plek is een bushalte van de Q-Liner. U kunt ook de route naar het busstation in Zürich vervolgen (circa 4 km). Steek daartoe het viaduct over. Neem aan het einde van het viaduct de trap omlaag. Steek onder het viaduct door. Volg de brede asfaltweg gedurende 3 km (aan uw linkerzijde ligt de A7). Neem de eerste weg (na veerooster en bij bord ‘Makkum 5 km’) LA (Houwdijk). Op de volgende kruising RD richting ‘Doorgaand Verkeer’. De Houwdijk nog enkele honderden meters vervolgen tot aan het busstation en tevens verderop Wegrestaurant Zürich.

Onderweg
Horeca in Den Oever.
Lunchroom Het Monument, circa 6 kilometer van Den Oever. Gehele jaar alle dagen geopend. Klik hier voor meer informatie.
Het Kazemattenmuseum in Kornwerderzand, waar de bezoeker een indruk krijgt van de strijd tegen de Duitsers in de meidagen van 1940. Kijk hier voor informatie over openingstijden e.d.
Wegrestaurant Zürich. Alle dagen geopend. Klik hier voor meer informatie.


Artikel

Print Friendly, PDF & Email

De Afsluitdijk moet je een keer in je leven gelopen hebben! Er wacht je fantastische saaiheid over een lengte van tweeëndertig kilometer.

In het najaar van 2013 liep ik de dijk der dijken van oost naar west. Wie benieuwd is naar mijn ervaringen van toen: klik hier.

Muggen
Voor het verzilveren van mijn retourtje heb ik gewacht op een zonnige dag met weinig wind uit het zuidwesten. Vandaag is het zover. Het is helaas heiig, maar je kunt niet alles hebben. Even voor half negen ga ik in prachtig ochtendlicht op pad. Na de haven van Den Oever, de Stevinsluizen en wat bunkers en bosschages aan mijn linkerkant dient zich voor mijn ogen in volle breedte de Afsluitdijk aan. De wandeling begint voor mij nu pas echt. Ik klim naar de kruin. De afgelopen nacht heeft het geregend. Het gras bovenop staat kniehoog. Mijn schoenen en de onderkant van mijn wandelbroek zijn al na enkele tientallen meters zeiknat. Bovendien ben ik niet de enige boven op de dijk: het wemelt er van de muggen. Voor hen is de combinatie vocht en zon ideaal. Voor mij wat minder. Naarmate de dag vordert en de zon warmer wordt, zal het gras weliswaar drogen, maar tot in Friesland zal ik genoegen moeten nemen met wolken muggen. Om niet lek gestoken te worden verruil ik vandaag meerdere keren de kruin voor het fietspad aan de voet van de dijk.

Saai
Een uur later schud ik ingenieur Lely de hand, neem de voetgangersbrug over de A7 en loop de lunchroom binnen voor een kop koffie. De vrouw achter de kassa herkent me. ‘Ik ben u vanochtend bij de Stevinsluizen op de fiets voorbij gereden.’ Of ik aan het trainen ben? Ik ontken en vertel dat ik de Afsluitdijk loop vanwege de immense en aantrekkelijke saaiheid en weidsheid. Ze kijkt me verwonderd aan. ‘Weet u wat pas echt saai is? De dijk tussen Enkhuizen en Lelystad.’ Dan moet ik die ook maar eens voor mijn rekening nemen, denk ik. Ik reken af, drink mijn koffie op en ga weer op pad. Op het parkeerterrein spuugt juist een bus met een Hongaars kenteken een lading ouderen uit waardoorheen ik me een weg moet banen. Naar verluidt stoppen jaarlijks tegen de driehonderdduizend toeristen bij het Monument. Vier op de vijf van hen beschouwen de Afsluitdijk als een toeristische attractie.

Technopoëzie
Dat doet me denken aan Daan Roosegaarde. De kunstenaar en innovator mag voor dertien miljoen euro ‘iconische kunstwerken’ gaan aanbrengen op de Afsluitdijk. Hij gaat dat doen in opdracht van minister Melanie Schultz van Haegen van Infrastructuur en Milieu. Energieopwekkende vliegers, ledlampjes en spiegelstenen moeten ervoor zorgen dat de Afsluitdijk een internationaal visitekaartje wordt, aldus de minister en de kunstenaar. Terwijl ik de Hongaarse Opstand achter me laat en weer de rust van de dijk opzoek, concipieer ik in mijn hoofd een brief: ‘Beste Melanie en Daan, zijn jullie nou helemaal bedonderd om de mooiste weg van Nederland door het mooiste landschap van Nederland en onder de mooiste lucht van Nederland voor een godsvermogen te verpesten met die ‘technopoëzie’-onzin?’

Wolkom yn Fryslân
Niet veel later schud ik de irritatie van me af en geniet op of naast de dijk weer volop van bloeiende zeekool, fluitekruid, boterbloemen, paarse smeerwortel, witte pijlkruidkers, wilde margrieten. Alsof ik door een Alpenweide wandel. Maar ook fauna laat zich gelden. Naast de miljoenen muggen hoor en zie ik voortdurend verschillende soorten meeuwen, zwaluwen en eenden. En dan zijn er nog de voertuigen; dagelijks tegen de twintigduizend. Zo nu en dan claxonneert en zwaait een bestuurder.
Nadat de provincie Friesland me welkom heeft geheten (‘Wolkom yn Fryslân’), word ik ingehaald door een skater, een man van mijn leeftijd. Hij houdt in en skatet even met mij op. Wanneer ons een wielrenner passeert, zegt de skater dat hij de wielrenner herkent. Ze hebben elkaar ooit gesproken. De wielrenner woont in de Wieringermeer en gaat enkele keren per week op de koffie bij zijn moeder, ergens in Friesland. Een fietstocht van honderd kilometer. De skater vervolgt zijn weg naar Breezanddijk. Een half uur later zal hij me zwaaiend tegemoet skaten, op zijn terugweg naar Den Oever. Vandaag is hij de enige skater, ik ben de enige wandelaar. Voor de rest zie ik zo nu en dan fietsers: oudere echtparen met of zonder trapondersteuning, wielrenners. Ik stel vast dat de meeste fietsers net als ik richting Friesland gaan. Van west naar oost heeft kennelijk vandaag de voorkeur.

Mediteren
Voorbij Breezanddijk realiseer ik me plotseling dat er geen auto’s passeren. Zo ver mijn oog reikt is de vierbaansweg in beide richtingen leeg. Stilte overheerst. Het kan niet anders dan dat zowel de brug bij de Stevin- als die bij de Lorentzsluizen open is. Voor even ben ik de enige mens op de Afsluitdijk!
Kilometer na kilometer strekt de dijk zich voor me uit. Ik kies voor de kruin, dan vanwege de muggen weer voor het fietspad. De cadans van het lopen brengt me in een trance. De Afsluitdijk lopen is mediteren. In de verte doemt de bocht naar Kornwerderzand op. Rechts ervan zie ik vaag de Friese kust met de contouren van Makkum. Een klein uur later loop ik langs de Lorentzsluizen. Afgelopen winter haalde de brug bij de Lorentzsluizen enkele keren de voorpagina’s van kranten en het NOS-journaal vanwege technische storingen. De brug sloot niet meer. Een verkeerschaos was het gevolg. Vandaag is de brug neer, staan de bomen omhoog en kan ik probleemloos mijn weg vervolgen. Ik kruis de A7 en vervolg aan de zuidkant ervan mijn weg naar Zürich. Het retourtje Afsluitdijk zit erop!

Mei 2016

2 reacties

  1. Geweldig stukje! Je hebt mij geïnspireerd om de Afsluitdijk te gaan lopen als training voor de Nacht van de Vluchteling. Ik ben erg benieuwd of ik ben opgewassen tegen 32 KM fantastische saaiheid.

    https://www.nachtvandevluchteling.nl/PersonalParticipantPage.aspx?personId=11083&personTypeId=Participant

  2. Ik hoop dat Melanie Schultz Verhagen i.p.v. iconische kunstwerken voor 13 miljoen aan bomen wil planten met hier en daar een bankje of zo met koffiestop. Ik zit als wandelaar niet direct te wachten op iconische kunstwerken maar natuur.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.