Dresden-Neustadt: de aparte overkant van de Elbe

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Liesbeth Vermeulen

Kaart

Praktische informatie

Doetip
Het lijkt nogal toeristisch, maar het is heel boeiend om een (rode of rood-gele) dubbeldekker met gids te nemen en je ruim anderhalf uur te laten rondrijden door vooral de buitenwijken van Dresden. Zo kom je weer heel andere dingen te weten, bijv. over de ‘DDR-wijk’ Johannstadt en ga je naar de dorpen Loschwitz en Blasewitz (nu ingelijfd door de stad), prachtige 19-de-eeuwse villadorpen aan de Elbe.

Bruggen
En je mag rijden over de Loschwitzerbrug, beter bekend als het Blauwe Wonder, een metalen brug uit 1893 zonder pijlers in het water (het wonder). In 1945 voorkwamen burgers dat SS’ers de brug opbliezen. In Loschwitz kun je de heuvels op met zowel een kabeltrein als een zweeftrein (monorail). Misschien wel typerend voor de blik op de toekomst die de stad heeft ingezet is de ingebruikname van de Waldschlösschenbrug in augustus 2013, een moderne lange brug die het Blauwe Wonder moet ontlasten. Of de brug er moest komen was onderwerp van felle discussie. Het landschap van de Elbe-oevers had namelijk de status van landschappelijk Werelderfgoed, een titel die het door de bouw van de brug verloor.

Feesttip
De Bunte Republik Neustadt (BRN) in juni, straatfeest met allerlei concerten, drank en eten. Iets kleiner is het Hechtfeest in augustus. #visitdresden


Artikel

Print Friendly, PDF & Email

Omdat er zoveel te zien is in het ‘oude’ centrum van de stad, zou je bijna vergeten naar de overkant van de Elbe te gaan, de Augustusbrug over, naar de Neustadt. Toch is dit zeker een aanrader, de Innere Neustadt telt fraaie barokgebouwen, kunstgaleries en winkels. De Äussere Neustadt is een trendy-alternatief gebied, met talloze restaurantjes, hippe bars en muren vol graffiti.

Oud en nieuw zijn relatieve begrippen in Dresden. Delen van Neustadt zijn eigenlijk ouder dan het centrum en door August de Sterke in 1685 zo genoemd omdat het gebied door brand verwoest was en opnieuw opgebouwd moest worden. Binnen (Innere) en buiten (Äussere) verwijst naar de voormalige stadsmuren. August de Sterke (1670-1733), keurvorst van Saksen en koning van Polen, de ‘zonnekoning’, heeft zijn stempel op de stad gedrukt met de bouw van paleizen en zijn kunstverzameling. Meteen na de Augustusbrug staat zijn standbeeld: in goud op een steigerend paard: der goldene Reiter.

Links aan de Elbeoever ligt het Japanse paleis, zo genoemd vanwege de gebogen daken. In het gebouw zijn twee musea gevestigd. ‘s Zomers worden in de tuin concerten en bijvoorbeeld yogalessen gegeven. We lopen de brede boulevard in die gewoon Hauptstrasse heet, prettig breed met schaduwrijke platanen. Winkels en terrasjes bepalen het beeld. Weersta de verleiding om ver door te lopen en sla ergens linksaf naar de Königstrasse, een chique straat omzoomd met bomen. Er zijn overal mooie doorgangen naar binnenplaatsen met galeries en bijzondere winkels. Aan de noordkant van de Königstrasse komen we bij de Albertplatz, waar tien straten samenkomen. Drie bronnen en een grote fontein in het midden sieren dit drukke plein.

Eetcafés, clubs, pubs, biertuinen
Even verder in de Alaunstrasse (we zijn dan in de Buiten Nieuwstad) verandert het straatbeeld snel. Kleine winkeltjes (vaak gerund door Vietnamezen die hier in de DDR-tijd naar toe gehaald zijn), smalle straten, bewoners van diverse pluimage (nu valt op dat de rest van Dresden nogal blank is), en een keur aan eetcafés, clubs, pubs, biertuinen en noem maar op. Ook hier veel kunstzaken, boetieks en galerietjes. Leuk is de Kunsthofpassage (tussen Alaunstrasse 90 en Görlitzerstrasse): met kunst opgevrolijkte doorgangen met terrassen, ateliers en winkeltjes. In de Louisenstrasse kun je nog steeds naar het Nordbad, een zwembad met sauna en massages.

We lopen naar het oosten, richting Elbe, en komen in de Pulsnitzerstraat langs het oude joodse kerkhof, het oudste van Saksen (tot 1869). Het is vrijdag en gesloten (open ma-do, aanbellen bij centrum Hatikva op nr 10). Op de drukke Bautzerstraat slaan we linksaf naar een grote toeristische trekpleister: de zuivelwinkel van Pfund uit eind 19de eeuw. Soms is het erg vol (vooral als de dubbeldekkers met toeristen er stoppen), maar het interieur in neorenaissancestijl is zeker de moeite waard: duizenden tegels van Villeroy en Boch die het proces van melken en kaas maken verbeelden. Aanpalende winkels verkopen ijs, bijzondere mosterd en porselein. Via de Diakonessenweg bereiken we de Elbe en lopen via de oevers terug naar de Augustusbrug en de ‘oude’ stad.

Dit is het derde deel van een drieluik over Dresden, een levendige stad in voormalig Oost-Duitsland (536.000 inw.), hoofdstad van de deelstaat Saksen. Deel 1 gaat over de geschiedenis en heden van de oude binnenstad, deel 2 over de omgeving van station Mitte, de Tabaksmoskee en Kraftwerk Mitte.

2016

Eén reactie

  1. Waw, ik krijg meteen zin om eens een week naar Dresden te gaan ipv opnieuw naar Berlijn!

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.