Dashorsterpad: Mens en dier

Tekst: Wim Huijser    Foto's: Willem van Leuveren

Kaart

Praktische informatie

Onlangs verscheen bij uitgeverij Blauwdruk het boek 50 Klompenpaden – Door het cultuurlandschap van Gelderland en Utrecht.

Een wandeling over een klompenpad brengt je niet alleen in contact met het landleven en de natuur, maar ook met de bijzondere verhalen van een plek. Klompenpaden inspireren soms om dieper in de geschiedenis te duiken of om langer stil te staan bij de ontwikkeling van nieuwe natuur. Iedere wandelaar ervaart de route op zijn of haar eigen manier. Zo gingen publicist Wim Huijser, dichter Aad Eerland, fotograaf Willem van Leuveren, beeldend kunstenaar Jan Hiensch en fooddesigner Christian Weij op pad langs de eerste 50 Klompenpaden. Hun persoonlijke waarnemingen en ervaringen leveren een prachtig boek op. Tot en met 27 juni loopt ook de tentoonstelling van hun werk in Museum Nairac in Barneveld. Aansluitend zal de tentoonstelling te zien zijn in de Streekmuseum Vredegoed in Tienhoven (Utr.).
Zie: www.uitgeverijblauwdruk.nl

Rondwandeling: Dashorsterpad (12,5 km).
Startpunt: Partycentrum Schimmel, Stationsweg oost 243 (N224), Woudenberg
Markering: blauwe markering in de vorm van een klomp. De route is in twee richtingen gemarkeerd, zodat u de route zowel links- als rechtsom kunt wandelen.
Bezienswaardigheden: De nummers op de plattegrond verwijzen naar de bezienswaardigheden langs de route die worden beschreven in de brochure.
Onverharde paden: niet geschikt voor kinderwagens of rolstoelen. Waterdicht en stevig schoeisel wordt aanbevolen.
Routes combineren: Het is mogelijk om deze route te combineren met het Oudenhorsterpad. Dit pad begint eveneens bij partycentrum Schimmel. De route is tevens te combineren met het Broekerpad. Hiertoe volgt u de bewegwijzering vanaf het overstappunt (zie plattegrond).
Honden verboden: honden zijn verboden op particuliere delen van het Klompenpad om verstoring van veen en wild te voorkomen. Dit is aangegeven op de Openstellingsborden die u aan het begin van het particuliere terrein vindt.
Zie voor routes en apps: www.klompenpaden.nl


Artikel

Print Friendly, PDF & Email
Wat zijn Klompenpaden?
In de komende maanden volgen we Wim Huijser op Klompenpaden in Gelderland en Utrecht.Klompenpaden zijn rondwandelingen, gaan zoveel mogelijk over historische tracés en voeren over onverharde paden via boerenland en landgoederen. Met deze wandelroutes hopen Landschap Erfgoed Utrecht en Stichting Landschapsbeheer Gelderland bij te dragen aan de beleefbaarheid van het landschap en de cultuurhistorie.

Verhalen die je van nog levende bronnen hebt meegekregen maken vaak de meeste indruk. Zo heeft mijn vrouw een oudoom in Rotterdam die als soldaat van het 15e regiment Infanterie tijdens de mobilisatie in 1940 aan de Grebbelinie bij Scherpenzeel was gelegerd.

Zijn verhaal heeft hij als een van de weinigen nog in leven zijnde oorlogsveteranen vaak verteld bij de jaarlijkse herdenkingen in mei. Hoe hij met tien man was ingekwartierd in een garage, met een strozak als bed en een potkacheltje als verwarming. Zijn eenheid behoorde tot de zogenaamde ‘voorposten’, die de aanstormende Duitsers als eerste moesten zien tegen te houden. Als ze wachtliepen kregen ze welgeteld één kogel. Bij de overdracht van de wacht moest die worden doorgegeven aan de volgende wachtloper.

Werkverschaffing
Ik moet eraan denken als we net buiten het dorp Scherpenzeel over de Grebbeliniedijk lopen. Andere tijden, maar hetzelfde landschap. Op deze voorjaarszondag ademt alles en iedereen vrede en welvaart. Dat het rechttrekken van de beken die door deze omgeving stromen in de jaren dertig als werkverschaffingsproject door werklozen uit Amsterdam werd gedaan, is al evenmin goed voor te stellen. Niet alleen zijn de sporen van de Tweede Wereldoorlog hier door de natuur uitgewist, ook oudere verdedigingswerken hebben door het lieflijke groen een volkomen ander aanzien gekregen.

Honden niet toegestaan
Zo is rondom de Roffelaarskade een natuurgebied ontstaan dat doet denken aan een lange houtwal. De ecologische zone is, net als de aardewal van het voorwerk De Roffelaar, een ideale biotoop voor de ijsvogel. Toch is het de meer alledaagse fauna die vandaag onze volle aandacht krijgt. Als we halverwege de kade zijn, komen ons twee wandelaars tegemoet. Achter hen aan loopt een hondje, los. Op het moment dat we elkaar passeren, draait hij zich om en loopt achter ons aan. Op Klompenpaden zijn honden niet toegestaan, dat weet ik. Toch kijk ik om, omdat ik verwacht dat hij bij de twee wandelaars hoort. Het dier wordt echter niet teruggeroepen en zo wandelen we een tijdje gedrieën verder. Af en toe loopt het hondje voor ons uit, dan staat het weer stil om onze komst af te wachten. Ook als we even later een boerderij passeren, loopt hij met ons door. Met elke stap die we zetten, groeit de band tussen ons en het hondje. Ik vind zijn oortjes aandoenlijk. Hoe moet dat als we straks aan het eind van de wandeling zijn? In gedachten zie ik ons thuis al met een hondenmand in de weer. We houden halt om de situatie te overdenken; het hondje wacht geduldig met ons mee. Het is uiteindelijk bij de nadering van het Valleikanaal dat zich een nieuwe situatie aandient. Aan weerszijden van het water zitten op deze prachtige middag mensen te vissen of van de zon te genieten. Onder hen bevindt zich een jong gezin, met eveneens een hondje. Daar blijkt onze metgezel gevoelig voor. Terwijl hij het bruggetje over rent, zien wij onze kans: we slaan linksaf en lopen met grote stappen laf door. Ik kijk nog een paar keer over mijn schouder naar de uitgelaten ontmoeting tussen mens en dier, kennelijk is die al evenmin voorzien.

Hangend oortje
Eenmaal uit zicht lopen we in ons eigen tempo terug naar het startpunt en stappen in de auto. Geen hond te zien. De dagen na onze wandeling kijken we op de website van vermiste huisdieren of iemand een hondje nabij Scherpenzeel is kwijtgeraakt. Dat blijkt niet het geval. Het hangende oortje van het beestje is nog lang in onze gedachten gebleven. Daardoor kent de Grebbelinie voor ons een nieuw verhaal. Heel voorstelbaar.

Mei 2015

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.