Zomer en winter in één

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Liesbeth Vermeulen en Toeristenbureau Dachstein

Kaart

Praktische informatie

Vervoer erheen
Trein naar Schladming, reistijd tussen 13 en 18 uur. Vanaf Schladming bussen naar Ramsau.

Vliegtuig, in de zomer via München of Wenen naar Salzburg, er is dan geen rechtstreekse verbinding. Verder met de trein naar Schladming.

Auto, vanaf Utrecht ongeveer duizend km.

Vervoer ter plekke
Goede busverbindingen, ook wandelbussen naar diverse startpunten voor wandelroutes.

Kaarten en routes
Wandelkaart Schladming-Dachstein 1:50 000 (€ 6,30); wandelset Schladming-Dachstein met 100 mooiste wandelingen 1:50.000, omvat het hele Dachstein massief en de Schladminger Tauern, € 15,50. Digitaal te bestellen (www.schladming-dachstein.at). Bij Toerismusverband Ramsau zijn allerlei wandelroutes te verkrijgen (Ramsau 372), www.ramsau.com.

Wandeling met gids over de Toleranzweg: elke woensdag van medio juni tot medio september, aanmelden bij Gerlinde Stocker 0043 (0) 664 5414696.

Wandeling Bibelsteig met predikant en gids, vier keer in de zomer op een donderdag, terug met de bus, € 24, aanmelden bij Tourismusverband Ramsau.

Route van de bijbel
Der Weg des Buches met 29 wandelroutes (ISBN 978-3-902606-08-2, € 24,90); Das Buch zum Weg (ISBN 978-3-902606-09-9, € 19,50) gaat over de cultuurhistorische achtergronden van deze weg. Meer info: www.ramsau-evang.at; www.wegdesbuches.evang.at.

Accommodatie
In diverse soorten en prijsklassen. Bijvoorbeeld: hotel Annelies, ruime kamers, goed restaurant, allerlei sport- en massagemogelijkheden, klein maar fijn zwembad (www.hotel-annelies.at). Er is ook een camping: www.beach.co.at.

Voor kinderen
In de zomer is er een kinderclub; Sattelberg: kinderklauterparcoursen Kali en Kala, een gids kan via toerismebureau gehuurd worden er er zijn georganiseerde tochten; Rittisberg, allerlei soorten vermaak (www.rittisberg.at); ijspaleis bij de Dachstein met sculpturen, sinds kort ook van de familie Simpson.

Websites
www.silberkar.com www.dachsteingletscher.at, www.schladming-dachstein.at, www.ramsau.com.

Zomerkaart
Met de Schladming-Dachstein zomerkaart maak je gratis gebruik van allerlei faciliteiten. Je krijgt de kaart wanneer je minstens één nacht in een van de deelnemende accommodaties verblijft. Zeker voor gezinnen is de zomerkaart een aanrader. Een keer per week mag je gratis in de kabelbaan naar de Dachsteingletscher.

 


Artikel

Print Friendly

Wie aan Oostenrijk denkt, ziet bergen voor zich, meestal bedekt met sneeuw: een winterbestemming. Sportieve mannen met jagershoedjes en vrouwen in die prachtige dirndl-jurken. Maar wat biedt het in de zomer, aan een echte plattelandswandelaar met hoogtevrees? Verslag van een zoektocht naar een hoger plan.

De bestemming is de provincie Steiermarken (Stiermarken), in de Alpen, waar de Dachstein een van de bergreuzen is die op ons neerkijken. In dit gebied liggen de dorpen Schladming en Ramsau, weliswaar in een dal, maar nog altijd op ruim duizend meter boven zeeniveau. Het ‘Ort’ Ramsau telt nog geen drieduizend inwoners en je bent er voorbij voordat je er erg in hebt. Het hele dal is maar achttien kilometer lang en vier kilometer breed.

Na de Tweede Wereldoorlog is het wintertoerisme hier flink van de grond gekomen, zeker na de ontsluiting van het gebied met doorgaande wegen. Maar inmiddels ziet deze regio de zomertoeristen graag komen. De verhouding zomer-/winterbezoekers is ongeveer 40/60 en het mag best 50/50 worden, vinden ze hier. Zo worden bijvoorbeeld geen nieuwe skipistes aangelegd, want daar heb je in de zomer weinig aan.

Zomerskischans
Het gebied kent drie niveaus: het dal, de bergweiden (rond de 1800 meter boven zeeniveau) en het alpine deel. Wandelen in het dal komt vertrouwd over. Een aantrekkelijk doel is de Rittisberg, een paar kilometer buiten het dorp, waar van alles te beleven valt, zoals een bobsleebaan, een klimbomenparkours en boogschieten. ’s Winters is dit de skiberg van Ramsau met diverse sleepliften en skiroutes. Nu wordt er druk gebruik gemaakt van de zomerskischans, waar een sportploeg uit Italië met ontbloot bovenlijf aan het oefenen is. Ik opteer voor het zwembad (Ramsau Beach), wat ik een fantastische beleving vind: na een duik in de zon op het gras liggen en dan naar de bergen kijken.

Mierenhopen
Maar alleen kijken naar bergen is wel een gemiste kans. Ik bestudeer de vierpersoons stoeltjeslift die 350 meter traag omhoog gaat. De mensen die beneden uitstappen zien niet opvallend groen van ellende. Integendeel, ik lijk wel de enige die allerlei bezwaren oppert tegen deze wijze van vervoer. Uiteindelijk haalt de geliefde lijfspreuk van een Romeinse generaal: ‘Hij die zichzelf overwint is sterker dan de man die een leger verslaat’, me over de streep. Lotgenoten in hetzelfde schuitje wijzen onderweg naar beneden: ‘Kijk, mierenhopen!’ Ik durf nauwelijks te knikken en probeer het idee in een mierenhoop terecht te komen, van me af te zetten. Eenmaal veilig boven aangekomen ben ik overal voor in, ook voor een snikhete wandeling naar de top van de Rittisberg (1565 meter) die beloond wordt met prachtige vergezichten.

Kinderberg
Aan de andere kant van het dorp ligt de Silberkar-kloof. Onderweg komen we langs de Sattelberg, die ze hier een ‘kinderberg’ noemen. Op twee plekken zijn klimparcoursen voor kinderen en jongeren uitgezet. Wat bij ons alleen in een klimhal kan, of in ‘klimbossen’, kun je hier naar hartenlust buiten en in het echt beleven. Gezekerd en met kleurige helmen op klauteren de deelnemertjes over de rotsen langs touwen naar boven, waar ze, als ze geluk hebben, hangend aan een kabel, naar beneden kunnen suizen. Deze tochten mogen alleen onder begeleiding gemaakt worden, waar ik me alles bij kan voorstellen.

Silberkarkloof
Op deze hoogzomerse dag is de Silberkarkloof een welkome koele afwisseling. In deze kloof klimmen we over smalle en brede trappen en plankieren honderden meters naar boven, met soms ver onder ons indrukwekkende rotspartijen en watervallen. Terwijl ik mezelf een hele held vind en me voorneem thuis aan mijn conditie te gaan werken, word ik links en rechts gepasseerd door vrouwen met kleine kinderen aan de hand en vaders met een peuter op de nek. Hier valt deze onderneming in de categorie ‘gezinsuitstapje’.

Koeienstal
Op de niveaus van het dal en bergweiden zijn allerlei soorten wandelingen mogelijk, van ommetjes tot meerdaagse etappes waarbij bagage afzonderlijk vervoerd kan worden. Ook zijn er begeleide themawandelingen over de geschiedenis van de streek. Ramsau is een protestantse enclave in het overwegend katholieke Oostenrijk. Toen Luther de bijbel in het Duits vertaalde en de gewone burgers die voor het eerst zelf konden lezen, ontstonden hier enthousiaste aanhangers. Tijdens de contra-reformatie van de 16de en 17de eeuw gingen deze protestanten ondergronds. Ze verborgen de bijbel in de koeienstal en begonnen geheime kerkdiensten in de bergen. Elke week gaat er vanuit Ramsau over de Tolerantieweg een wandeltocht naar de ‘Predigtstuhl’ waar dergelijke bijeenkomsten gehouden werden.

Bijbelpad
Helemaal in stijl wordt vier keer per zomer een voettocht ondernomen onder leiding van de plaatselijke predikant over het ‘Bijbelpad’ naar Gosau in het aangrenzende Land Oberösterreich. Het is de route waarlangs vierhonderd jaar geleden bijbels en andere verboden geschriften (onder blokken zout) naar Ramsau en omgeving gesmokkeld werden. In 2008 heeft de evangelische kerk de ‘Weg van het Boek’ geopend, een lange route door de bergen die de smokkelaars vroeger aflegden. Dit langeafstandspad begint in Schärding bij de Beiers-Duitse grens en voert over Salzkammergut en de Dachstein naar het eindpunt Arnoldstein bij de Slowaakse grens.

Rotsklauteren
Eigenlijk kun je niet in Ramsau zijn geweest zonder naar het hoogste alpine niveau te gaan. Bergbeklimmen en rotsklauteren trekken hier massa’s mensen, er zijn allerlei parkoersen uitgezet, getooid met voornamen zoals orkanen die hebben. Naar de Dachstein kun je vanaf de Türlwandhütte via een van de bekendste ‘klettersteige’ van de hele omgeving: de Johann, genoemd naar aartshertog Johan van Oostenrijk († 1859). Sinds zomer 2010 is deze romantisch verbonden met de veel eenvoudiger ‘Anna’, de vrouw met wie hij ver beneden zijn stand getrouwd was.

Maar naar de Dachstein hoef je niet te klimmen, je kunt ook met een kabelbaan. Dat lijkt inmiddels geen onoverkomelijke optie. Die baan, zo vernemen we, zou vorige week, na inspectie, heropend worden. Omdat een van de kabels vervangen moest worden is dit uitgesteld tot vandaag. Dat zijn nog eens geruststellende berichten. ‘Kijk, daar gaat-ie’, roept iemand, ‘nog een testrit’. Ik zie aanvankelijk niks, maar dan toch: een stipje tegen de bergwand, aan een onzichtbaar draadje, zonder pilaar tussen beneden en boven. Dat lijkt vragen om een gewisse dood: in een lucifersdoosje zowat een kilometer bijna loodrecht omhoog, naar een vaag punt daarboven, een laatste stop op weg naar de hemel.

Acht minuten
Maar die vervloekte nieuwsgierigheid. Hoe zou het boven zijn? Hoe vaak heb je zomaar op een zonnige dag de kans om een gletscher te zien? In de sneeuw te lopen in de zomer? En die Romeinse generaal doet ook weer van zich spreken. Bovendien, wat zijn nou acht minuten? Aan boord bevindt zich een bont gezelschap van jonge bizar uitgedoste snowboarders, Tsjechen met skistokken en ijsmutsen, deftige dames met kefhondjes (!) en oude mannen die naar later blijkt meteen met een consumptie op het terras gaan zitten.

Sky is the limit
Op 2700 meter hoogte zijn we plots in een parallelle wereld, fris, zonnig en winderig, op het dak van onze planeet, waar het blauw van de lucht fel contrasteert met de spierwitte golvende sneeuwdeken. Beneden is het meer dan 35 graden, hier rond de 12. Om ons heen en vooral onder ons schitterende aquarelkleuren van grijs, groen en blauw: bergen, zover je kunt kijken. Boven de plek waar de kabelbaan binnen komt is de Skywalk, een geweldig platform dat ver over de berg uitsteekt. Het is fenomenaal en ik begin te begrijpen dat sommigen hierheen willen klimmen.

Alle reisgenoten waaieren uit: sneeuwballen gooien, met of zonder sneeuwschoenen wandelen, snowboarden, skieën, nordic walken, langlaufen, paragliden of gewoon naar het panoramarestaurant. Om ons heen fladderen vlinders, toch het laatste dat je hier verwacht! Toegegeven, door de relatief hoge temperaturen is de sneeuw papperig, en wandelen net zo ‘makkelijk’ als bij ons door het mulle zand van de duinen, maar het maakt niet uit. Je zou er haast gelovig van worden, kan het Bijbelpad niet beter over de Dachstein gaan?

 

2012 (geactualiseerde informatie; oorspronkelijke artikel uit: 2010)

4 reacties

  1. Grappig artikel; eigenlijk wel wat kort om deze wandelomgeving te beschrijven.
    MAAR het kaartje geeft het DUITSE Ramsau. Ook wel nabij een uniek wandelgebied hoog boven de westelijke oever van de Salzach met het stukje historie van Hitlers adelaarsnest. Maar dat is dan uiteraard een ander wandelverhaal, waar ik wel over kan vertellen maar geen foto’s van heb.
    De opzet van de hele site met de aanvullende informatie en foto’s (met diapresentatievorm) vind ik toppie.

  2. Dag Wim,

    dank voor je opmerkzame reactie. Het is nu verholpen!

  3. Mijn hart maakte een sprongetje……ik ben hier ongeveer 12 jaar geleden samen met mijn man geweest, en hebben vele mooie tochten gemaakt, waaronder de klim vanuit het dorp naar de Gutenberghaus. Een dagtocht en behoorlijk zwaar. Augustus 2011 zouden we daar weer naar toe gaan, hadden het hotel al geboekt. Maar helaas moesten we annuleren omdat mijn man al te ziek was. Hij overleed in november. De beschrijving en de welbekende foto’s doen zeer….maar geven tegelijkertijd een mooie herinnering. Ik zie mezelf niet meer alleen naar ons geliefde Oostenrijk gaan…..dat doet me verdriet, daarom ben ik blij met deze beschrijving.
    Mvg. Ankie

  4. Dag Ankie, bedankt voor je reactie. Ik begrijp je gemengde gevoelens en wens je sterkte met het verlies van je man. Misschien kun je nog eens met een ander gezelschap naar Oostenrijk? hartelijke groet, Liesbeth

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.