Vlaamse Ardennen…aan zee

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Liesbeth Vermeulen

Kaart

Praktische informatie

Erheen
Ruim 2,5 uur rijden met de auto (Antwerpen, Gent, Brakel);

Openbaar vervoer: Oudenaarde, Zottegem, Ronse en Geraardsbergen zijn bereikbaar met de trein, verder vervoer met bus (de Lijn) of fiets. Amsterdam-Oudenaarde neemt ruim vier uur.

Logies
Op www.logereninvlaamseardennen.be/ staan diverse mogelijkheden. Wij kozen voor:B&B De Groene Weg, www.degroeneweg.be, ecologisch verblijf (De groene sleutel, internationaal keurmerk voor milieuvriendelijke toeristische bedrijven), heerlijk stil (zelfs geen radio/TV op de kamer), aantrekkelijke arrangementen (bijv. met diner). Direct aan wandelroutes.

Ronde Voordeelpas
45 logeeradressen bieden tijdens een verblijf een gratis Ronde Voordeelpas aan. Met die pas kun je terecht bij 35 attracties verspreid over de regio. Geldig tot en met 1 april 2014.

Wandelen
Taalgrenswandelroutes:

www.toerismevlaamseardennen.be/tva/landing.aspx?banid=66&coll_id=59&taxid=754&rid=246

Wandelnetwerk getuigenheuvels: www.toerismevlaamseardennen.be/tva/default.aspx?id=183169

www.groenehalte.be/Wandelroutes/OV_VlaamseArdennen.html

Romeinse wegen
http://ba-ve-nl.weebly.com/

De Ronde
Ronde van Vlaanderen. Op zondag 6 april 2014 voor profs, de dag ervoor voor ‘wielertoeristen’. In 1913 werd De Ronde voor het eerst gereden, is een paar keer uitgevallen, in 2014 is hij voor de 98ste keer.

www.rondevanvlaanderen.be/

Oudenaarde, Centrum Ronde van Vlaanderen: www.crvv.be

Overig
Verrebeekmolen, www.verrebeekmolen.be


Artikel

Print Friendly

België blijft verrassen. Denk je globaal de streken te kennen, van de kust tot in het oosten, dan blijkt een prachtig deel zich verborgen te houden. Ongeveer in de driehoek tussen Gent, Brussel en Kortrijk liggen de Vlaamse Ardennen. Het is een fraai heuvellandschap (‘getuigenheuvels’) dat het hart vormt van de wielerklassieker de Ronde van Vlaanderen.

De benaming getuigenheuvels zet me even op het verkeerde been. In dit jaar, waarin een eeuw geleden de Eerste Wereldoorlog begon (1914) en herdenkingen in allerlei soorten en maten de aandacht trekken, lijkt vrijwel alles hierop betrekking te hebben. Maar nee, het geheugen gaat veel verder terug: tot wel zes miljoen jaar geleden toen dit gebied nog vaak door de zee overstroomd werd. Vlaamse Ardennen aan zee! In die tijd ontstonden reliëfvorming en rivieren als de Schelde. De koppige heuvels die overbleven na de laatste ijstijd worden daarom getuigenheuvels genoemd.

Taalgrens
In de 19de eeuw schreef een Belgische schrijver bewonderend over het gebied, riep het uit tot de Vlaamse Ardennen, en zo is het gebleven. In het zuiden grenst het aan Waals Picardië. Daarom hebben ze hier, naast de wandelknooppunten, het fenomeen Taalgrenswandelen bedacht. De Vlaamse en Waalse toeristenbureaus sloegen de handen ineen voor een brochure met zeven van deze routes over de onzichtbare maar zo aanwezige taalgrens. Wij kozen er een wandeling uit, door het Brakelbos.

Faciliteiten
Vertrekpunt is het schattige kapelletje La Caplette in D’Hoppe (la Houppe, gehucht bij Vloesberg/Flobecq). Bij de vastlegging van de taalgrens in 1962 was in deze gemeente alleen dit gehucht Nederlandstalig. In plaats van het over te hevelen naar Oost-Vlaanderen werd Vloesberg in zijn geheel een faciliteitengemeente, waar gemeentelijke diensten in twee talen (N/F) aangeboden moeten worden.

Bronnen
Op deze sombere januariochtend ziet deze plek met verschillende horecagelegenheden er verlaten uit. Alleen bij Chalet Gérard is leven te bespeuren. In warmere seizoenen is het vast veel levendiger. Meteen na het kapelletje zijn we in het bos en stuiten we op een van de kernkwaliteiten van deze streek: bronnen. Maar liefst vier bronnen vormen even verderop de Zwalmbeek en het wellende water maakt de paden tot een serieuze hindernis. Voorzichtig stappen we voort, onze wandelschoenen uit de zuigende modder trekkend.

Blauw tapijt
Volgens Annette, gastvrouw in onze B&B, hebben de Duitsers dit bos in de Tweede Wereldoorlog helemaal gerooid en is het later weer –met beuken- beplant. Nu creëert de overheid open plekken voor een gevarieerd landschap. Eigenlijk zouden we hier in de lente moeten terugkeren als de wilde boshyacinten bloeien en er een schitterend blauw tapijt onder de bomen ligt. In het bos passeren we een slagboom: toch geen taalgrens zeker? Maar het blijkt de domeingrens die samenvalt met de taalgrens: we zijn nu in Pays des Collines! Volgens een tv-serie over de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië (VPRO, het België van…Daan Stuyven, www.vpro.nl/speel.program.15237477.html) fluiten Franstalige vogels anders, maar vandaag houden ze zich jammer genoeg stil.

Grote Routes
In het bos stappen we flink door, passeren een paal met Grote Routepaden, de GR 122 komt hier langs: van Hulst naar Doornik of andersom, 50 km. Zo ver komen we vandaag niet, wordt wel duidelijk. Als we langs de rand van het bos lopen met geweldig uitzicht op de kouters (hoger gelegen open akkers), begint het te miezeren. Na een val languit in de lemen modder besluiten we de onverharde paden voor gezien te houden. En dat is hier geen probleem: op de kaart met knooppunten van Wandelnetwerk Vlaamse Ardennen staat mooi in kleur aangegeven welke paden verhard zijn.

Via Romana
Even later genieten we met een zonnetje in de rug in de omgeving van Neder- en Opbrakel van vergezichten. De gemeente Brakel bestaat uit acht dorpen, gelegen op de flanken en dalen van de heuvels met bronnen en beken. Lopend op een straatje dat Oorloge heet, stuiten we op een afslag naar een oude Romeinse weg: een smalle en nu geasfalteerde route, ter breedte van een fietspad, waar ook auto’s mogen rijden. In het gratis Reisboek Via Romana Bavay – Velzeke (met losse kaart) staat achtergrondinformatie over deze weg van 85 km, die zijn eigen ‘pelgrims’ kent. Ook leuk voor kinderen.

Linten
Het valt op dat het landschap vaak wordt doorsneden door de voor België zo typische lintbebouwing. Grote en kleine huizen in eindeloze rijen aan een soms drukke straat, maar wel met achteruitzicht op de kouters en meersen. Hierdoor oogt ook deze streek nogal dichtbebouwd. Onze gastvrouw in de B&B vertelt dat het Agentschap voor Natuur en Bos een meer open landschap wil creëren. Gemeenten als Brakel voeren (samen met het Vlaams Gewest) een goed beleid om de
resterende open ruimte te behouden en te versterken.

Kasseien
We komen langs de Verrebeekmolen, een stenen windmolen, compleet herbouwd in 1996. De producten die hier gemalen worden, zijn er ook te koop. Vlakbij de molen loopt een tot fietspad getransformeerde oude spoorweg. Dit is een fantastisch strakke weg vergeleken met de bolle kasseienwegen waar de Ronde van Vlaanderen berucht om is. Elk jaar beulen wielrenners uit binnen- en buitenland zich stuk op deze oude landwegen, met als apotheose de aankomst in het stadje Oudenaarde, waar ook het Centrum Ronde van Vlaanderen is gevestigd, een echt ‘belevenismuseum’. Onderweg komen we vaak wielrenners tegen, alleen of in groepjes, die vast voor dit evenement oefenen.

We lopen terug naar de B&B, voldaan, moe en besmeurd. Op zoek naar een plek om wat te eten denken we terug aan Chalet Gérard. Alléz! Opgefrist en omgekleed genieten we hier even later van lokale specialiteiten en een bruin biertje uit Oudenaarde, met romantisch uitzicht op het verlichte kapelletje. Besteld in het Nederlands, omringd door Franse en Nederlandstalige gasten. Grenzeloos toch?

2014

Eén reactie

  1. Un petit bonjour, c’est touroujs avec plaisir que je parcours ton blog,tu sais sans doute que j’appre9cie les randonne9es en Flandres (entre autres !) vraiment bien les fiets points et circuits fle9che9sAmitie9s, Hubert

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.