Moselsteig: niks gezapig!

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Bob Eerdhuijzen

Kaart

Praktische informatie

Erheen reizen
Vanuit Amsterdam ligt het zuiden van de Moezel op zo’n 4,5 uur rijden (via Maastricht Luik, Luxemburg). Het gebied is ook per trein te bereiken: naar Trier en dan overstappen op een lokale trein.

Wandelgidsen en wandelkaarten ‘Moselsteig’
De route is verdeeld over drie losse wandelkaarten en een begeleidend (Duitstalig) boek. Wij gebruikten kaart 1: Topografische recreatiekaart ‘Moselsteig’ van Perl tot Trier op schaal 1:25.000, € 5,90. Kaart 2 van Trier tot Zell (Mosel), kaart 3 van Zell (Mosel) tot Koblenz. Kaartenset € 14,50. Wandelgids Moselsteig van ideemedia € 14,95 (zie boekenkader onder het verhaal). Driedelige kaartenset en wandelgids € 26,95. Het boek biedt vooral vooraf allerlei info over afstanden, moeilijkheidsgraad, logeeradressen en info over openbaar vervoer.

Het pad steekt dertien maal de Moezel over. Wie aan de wandelervaring over de Moselsteig zelf niet genoeg heeft, kan zich op een van de vele ‘partnerpaden’ begeven. Vanuit Palzem of Wincheringen kun je ook de Via Caliga lopen, met sporen van de Romeinse aanwezigheid hier, zoals wegen (folder via Saar-Obermosel-Touristiek).

Accommodatie/vervoer
Start- en eindpunten van etappes zijn per trein bereikbaar De wandelaar kan (in het seizoen) rekenen op een breed aanbod aan restaurants, wijnhuizen, pensions, hotels, appartementen en vakantiewoningen. In mei begint het seizoen en zijn er allerlei wijnfeesten. Toeristenbureaus bieden arrangementen met voor elk wat wils, zie voor meer info de links hieronder.

Wij logeerden in Weingut Sonenbuerg B&B en vakantiewoningen, zie: http://erwin-sauerwein.de, met heerlijk ontbijt.

Digitale info
http://www.mosellandtouristik.de/nl;

www.moselsteig.de;

www.facebook.com/groups/193771077388183/?fref=ts

www.saar-obermosel.de/wandern.html


Artikel

Print Friendly

Bij een reisje naar de Duitse Moezelstreek zullen veel mensen denken aan een gezapig boottochtje: lekker varen onder het genot van ‘een Moezeltje’. Sportiever wordt het om te fietsen langs de rivier die al kronkelend door Saarland en Rijnland-Palts loopt. Voor de wandelaars is er sinds twee jaar de Moselsteig: een langeafstandswandelpad van 365 kilometer links en rechts van de rivier die in Koblenz samenvloeit met de Rijn. We lopen een van de 24 etappes langs wijngaarden, bossen en koolzaadvelden.

Het is eind april, maar de temperaturen doen eerder aan februari/maart denken. We nemen de meest zuidelijke etappe op één na: die van Palzem naar Nittel. Dit is een wat minder toeristische streek dan het noordelijker deel. De Moezel heeft hier dan al vele honderden kilometers in Frankrijk achter de rug. Ongeveer de helft van de 544 kilometer lange rivier ligt in Duitsland. Tot bijna aan Konz vormt de Moezel de grens tussen Duitsland en Luxemburg. Niet ver onder het begin van de Moselsteig in Perl ligt het drielandenpunt van Duitsland, Frankrijk en Luxemburg en het bekende dorp Schengen. Alleen de eerste etappe van de Moselsteig gaat door de kleinste deelstaat van Duitsland: Saarland.

Lunchpakket
Ervaring leert dat een aantrekkelijk pictogram op de kaart van een glas wijn met een vorkje nog geen garantie biedt op een versterkende kop koffie of lunch onderweg. Dus genieten we van ons uitgebreide ontbijtbuffet in het Weingut waar we overnachten en nemen we (met toestemming) een paar boterhammen mee voor onderweg. Een goede zet, blijkt later. Of het is nog geen seizoen, of de horeca onderweg heeft definitief de geest gegeven, maar er is niks open. In een Schutzhütte met uitzicht op de Moezel verorberen we halverwege onze bammetjes, geen slecht alternatief.

Vanuit ons verblijf in Palzem hebben we de tweede etappe van de Moselsteig snel opgepakt. Bij een wegkapelletje slaan we linksaf. We zien ze onderweg vaak, dergelijke kapellen en kruisen. Ondanks onze jassen en dassen zijn we blij met het weer: het is droog en zelfs af en toe zonnig. Warm worden we onderweg wel door de soms pittige hellingen op het traject, die we als plattelandsbewoners niet gewend zijn.

De voorafgaande weken heeft het nog ’s nachts gevroren en vaak geregend. Met een bezorgde blik laat wijnmaker Timo Sauerwein van Weingut Sonenbuerg ons een dood blaadje van een wijnrank zien. ‘Het weer moet snel veranderen, anders komt de oogst in gevaar.’ Onderweg zien we overal wijngaarden, oude of jonge, nog bijna kale stammetjes, keurig in gelid gesnoeid. Vaak zijn de ranken van de meest bekende druif van de streek: de Riesling. In de dorpen leven veel inwoners van de wijn, overal kun je proeven en kopen. Soms worden de wijngaarden gecombineerd en afgewisseld met fruitbomen, dus ook liefhebbers van appel- en perensap (naast natuurlijk druivensap!) komen aan hun trekken.

Schengen
We zien de Moezel, die links van ons ligt, niet zoveel. We lopen door frisgroene loofbossen gelardeerd met naaldbomen, komen door dorpjes en passeren heldere beekjes. Onderweg genieten we van de vergezichten, met name de vaak driehoekige felgele koolzaadvelden vormen een bekoorlijke afwisseling met de rijen druivenstokken die tegen de hellingen gevleid liggen. Na ruim vijf kilometer zien we de rivier, met aan de overkant Luxemburg. Geen prikkeldraad in het midden, de dorpen aan de andere kant zien er ook niet anders uit. Alweer ruim dertig jaar geleden ondertekenden Nederland, België, Luxemburg, Duitsland en Frankrijk het eerste Verdrag van Schengen om de personencontrole aan de gemeenschappelijke grenzen af te schaffen. Reizen is veel gemakkelijker geworden, al is de bureaucratie rond de internationale handel –zeker in deze regio van groot belang- bepaald nog niet verdwenen.

Als we de Moezel zien die zich door elegante ruime bochten naar het noorden slingert, is dat voor het oog een genoegen, maar voor het oor wat minder. Zowel aan deze kant als de overkant van de rivier loopt een drukke weg, en dat hoor je. Vlak langs de rivier lopen ook een spoorlijn en een fietspad. Het is natuurlijk fijn vlak fietsen in het Moezeldal, liever lopen we boven een stukje van de rivier af: het is rustiger, in de zomer koeler in de bossen en met een fijn uitzicht.

In het dorp Rehlingen kijken we naar rechts of een café-restaurant open is. Helaas, en daardoor missen we de afslag naar links. We komen er snel achter, want de Moselsteig staat overal goed aangegeven. Een echt steile klim leidt naar de Martinskapelle, waar het kerkhof een prachtig panorama op het dal biedt. Zo’n laatste rustplaats is geen straf!

 

Beukenbos
Even later lopen we over een smal pad in wat wel een jungle lijkt, volgens de Moselsteiggids een bos met onder meer hazelnootbomen. Een paar kilometer verder gaan we weer door een beukenbos, altijd mooi, die trotse oude bomen met gladde stammen, groene en rode bladeren bovenin. Thuis leek het me wat tuttig, mijn wandelstokken mee te nemen, maar hier heb ik er veel plezier van. Zeker als het wat modderig en steil is, zijn ze nuttig. Tot mijn geruststelling zie ik er meer wandelaars mee, ook jongeren en mannen. (lees verder na het kader)

Wijnproeven
Dit wijngebied biedt zoveel meer dan alleen ‘een Moezeltje’, zo blijkt uit een proeverij bij wijnmaker Sonenbuerg. Timo Sauerwein zet met zijn broer Matthias het familiebedrijf voort na het overlijden eerder dit jaar van hun vader. Twee andere broers hebben een ander vak gekozen, maar zijn wel vereeuwigd in de ‘4-Brüder’-wijnen. Het bedrijf maakt tientallen soorten wijnen, afkomstig van verschillende percelen met wijnstokken, ook in Luxemburg. Productie ligt rond de 130.000 flessen per jaar die voornamelijk aan particulieren geleverd worden. De oudste druif van de streek (de Romeinen kenden hem al) is de Elbling, leverancier van jonge, frisse wijnen. De Riesling is echter ‘de koningin van de witte wijnen’. Mij bevalt de Grauburgunder (pinot gris, 2014) goed, een ‘mooie wijn’ zoals het heet. In het assortiment zitten ook een heerlijke rode Dornfelder, pinot noir en de kruidige gewürztraminer.

Naast de ‘gewone’ wijnen biedt de kaart Eiswein (een zoete geurige wijn die vaak als dessertwijn wordt gedronken) en sekt (een mousserende wijn -zoals champagne-, gemaakt volgens de méthode traditionnelle). En dan is er nog de sterke drank: Obstler (een schnapps van fruit en gebotteld zonder suiker van  ongeveer 40%), likeuren en alcoholvrije dranken. Prijzen variëren van 3,90 tot rond de 20 euro (0,75 cl), met enkele uitschieters naar boven.


In de verte hebben we ons einddoel al zien liggen: het dorp Nittel, waar alles in gereedheid wordt gebracht voor de eerste ‘wijnkelderdagen’ van het seizoen: een lokaal feest met wijnproeverijen en hapjes. Wij voelen de afstand van ongeveer vijftien kilometer aardig in de kuiten en nemen na een koffie met aardbeientaart bij de bakker (eindelijk, heerlijk!) de trein terug naar ons startpunt. In viereneenhalf  uur heen en tien minuten terug, haha.

De Moselsteig is gekozen tot de mooiste wandelroute van Duitsland in 2016. Slechts twee jaar na de opening is de Moselsteig al met ongeveer 41 procent van alle stemmen (bestaande uit 22.162 wandelaars, lezers van het tijdschrift Wandermagazin en de internetgebruikers van het tijdschrift) gekozen tot de mooiste wandelroute van Duitsland van 2016. Van begin januari tot eind juni 2016 konden wandelliefhebbers hun stem uitbrengen op één van de 10 genomineerde dagtochten en één van de vijf genomineerde langeafstandswandelpaden die ze het leukst vonden. 

In het Mosel-Saar-Ruwergebied met als hoogtepunt Trier hebben de Romeinen hun stempel gedrukt. Hierover in dit artikel meer.

2016

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.