Kuieren langs de Theems

Tekst: Hans Cuppen    Foto's: Joke Apswoude

Kaart

Praktische informatie

Reis en verblijf
De beschreven wandeling tussen Marlow en Henley-on-Thames ligt westelijk van Londen en is vanuit de Engelse hoofdstad in circa een uur per auto, bus of trein bereikbaar. Tussen Marlow en Henley-on-Thames v.v. rijdt ieder half uur een bus (lijn 800), reistijd 20 minuten.
In Marlow en Henley-on-Thames is een groot aanbod van hotels en B&B’s.

Gidsen en kaarten
Wij hebben gebruik gemaakt van de prima Engelstalige Cicerone wandelgids ‘The Thames Path – From the sea to the source’ (stroomopwaarts dus!) door Leigh Hatts. De handzame gids is opgedeeld in 20 etappes, in lengte variërend van 6,4 tot 25,7 km. Iedere etappe is voorzien van een handig overzichtskaartje (1:50.000), een routebeschrijving, afdoende achtergrondinformatie en praktische informatie over horeca en openbaar vervoer. Wilt u de gids bekijken of bestellen, klik dan op Gids Thames Path.

Websites
Voor meer informatie over het beschreven gebied, kijk op de Engelstalige sites van www.visitbuckinghamshire.org/ en www.visitsouthoxfordshire.co.uk/.
Voor meer informatie over het Thames Path, kijk op www.nationaltrail.co.uk/Thamespath.
Kijk voor informatie over Engeland op www.visitengland.nl/.


Artikel

Print Friendly

De Theems ontspringt op een afgelegen plekje in Gloucestershire. Een obelisk als gedenksteen moet een onwetende passant erop wijzen. Bijna 300 kilometer oostelijker vormt de rivier een van Londen’s topattracties. Een jaagpad volgt de meanderende rivier vanaf zijn bron in de Cotswolds tot in de Britse hoofdstad. Wij liepen het Thames Path stroomopwaarts, tussen Marlow en Henley-on-Thames.

Bij All Saints Church aan de Theems in Marlow wacht een begrafenisstoet. De overledene gaat met paard en wagen naar zijn laatste rustplaats. De treurenden volgen met de auto. Op het pad langs de Theems gaat het leven gewoon door. Moeders waken over hun spelende kinderen, baasjes laten er hun honden uit. Net buiten Marlow ligt op de andere oever Bisham Church. Naar verluidt bereikt de Theems er bij hoog water het niveau van de kansel. In die omstandigheid houden de doden op het omringende kerkhofje, slechts beschermd door een laag kademuurtje, het vermoedelijk niet droog. Hoog of laag water, het zal de voetballers van het Engelse nationale team waarschijnlijk een zorg zijn, wanneer zij zich bij het nabijgelegen complex van Bisham Abbey voorbereiden op een interland. Het voormalige klooster dient nu als trainingsfaciliteit.

Tea and refreshments
We passeren Temple Mill Island. Op het eilandje deed door de eeuwen heen een watermolen dienst voor koper- en later papierproductie. De laatste twintig jaar is het er volgebouwd met poenige huizen. De eigenaren meren hun jachten af aan de voet van hun tuin. In het overdonderende groen van de omgeving doet het hagelwit van de boten pijn aan de ogen. Het begint te hozen. We schuilen onder het afdak van het sluiswachtershuisje. Temple Lock, vijf meter breed en veertig meter lang, ligt er verlaten bij. Half maart hoeft sluiswachter David Hemingway er nog niet te schutten. Terwijl hij in het vaarseizoen zijn handen vol zal hebben aan de talloze pleziervaartuigen, serveert zijn echtgenote Verna er op zonnige zomerdagen naar verluidt ‘tea and refreshments’. Zodra de lucht opentrekt steken we honderd meter stroomopwaarts de Theems over. Waar lange tijd een pontje de wandelaar overzette, is in 1989 de moderne boogbrug Temple Bridge gebouwd.

Zompige groene oevers
Het gehucht Hurley ligt verscholen achter de bomen. Willem van Oranje logeerde er ooit, wij laten het links liggen, we hebben nog een eind te gaan. De bordjes langs het water, die schippers erop wijzen met hun boten aan te sluiten, doen het ergste vrezen bij zomerse drukte. Maar zo vroeg in het voorjaar is er ook in Hurley Lock nog geen enkele bedrijvigheid. Voorbij Hurley wandelen we over zompige groene oevers en onder eeuwenoude eiken. Niet alleen wij hebben het naar de zin, het wemelt er van de Canadese ganzen, in Europa de grootste in zijn soort. De vogel werd drie eeuwen geleden in Groot-Brittannië geïntroduceerd voor de jacht, nu is hij er de meest voorkomende gans.

RAF
Aan de overzijde ligt het dorpje Danesfield, dat zijn naam ontleent aan de Deense Vikingen die hier ooit de scepter zwaaiden. Danesfield Manor, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog dienst deed als standplaats voor de RAF, is nu een watersportcentrum. Ook hier liggen witte pleziervaartuigen afgemeerd, net als in Frogmill, een kilometer verderop. Daar slingert het jaagpad tussen de bootjes en de tuinen van fraaie vakwerkhuisjes. In de eerstvolgende bocht zien we op de andere oever de witte gevels van Medmenham Abbey. Ooit was het een cisterciënzer en in latere jaren een franciscaner klooster.

Even later lopen we over het landgoed van Culham Court. George III verbleef er in 1804. Volgens de overlevering at hij als ontbijt warme broodjes. Die werden dagelijks te paard en gewikkeld in flanellen doeken uit Londen overgebracht. Al dan niet ontbeten, de vorst zal er hoe dan ook hebben genoten van het weidse uitzicht over de Theems en daarachter de heuvels van het natuurgebied de Chilterns.

Grumpy old man
Van Culham Court is het nog een kwartiertje lopen naar de Flower Pot. Eenmaal bij de pub scharrelen er buiten de kippen. Binnen staat in de hal een opgezette vos en aan de muren zien we in meerdere vitrines vissen. Zijn het replica’s of kunnen ook vissen worden opgezet? Aan de bar zitten stamgasten op melkbussen. Volgens een bordje boven de tap wonen hier ‘a lovely lady and a grumpy old man’. Wij worden geholpen door de lovely lady. Haar grumpy echtgenoot is in geen velden of wegen te bekennen. Na de thee dalen we ‘Ferry Lane’ af naar de Theems. Bij de rivier nodigen een aanlegsteiger en uithangbord de pleziervaart uit voor een ‘pint or a cup-of-tea’ in de Flower Pot.

Regatta
Overigens zal die pleziervaart er jaarlijks rond het eerste weekend in juli stilliggen vanwege de Henley Royal Regatta. Wat in 1839 begon als een roeiwedstrijd op een middag, is uitgegroeid tot een vijfdaags roeifestijn. De wedstrijden worden gevaren over een lengte van 2112 meter. Exact één mijl plus 550 yards. Er wordt gestart bij Temple Island en de finish ligt ruim zes minuten stroomopwaarts roeien bij Henley. De locale prestigieuze Leander Club uit 1818 organiseert het toernooi.

Over tradities gesproken: pas in 1997 liet deze oudste roeiclub ter wereld vrouwen toe als lid! Het Koningsnummer van de Henley Royal Regatta is de Grand Challenge Cup voor de acht-met-stuurman. In 2004 en 2006 wonnen Nederlandse teams de Grand onder de naam Hollandia Roeiclub. Onder hen leden van de Holland Acht die ook al succesvol was in de Olympische roeifinales van 1996 en 2004. Overigens moet de Henley Royal Regatta niet worden verward met de fameuze Boat Race. Die jaarlijkse roeiwedstrijd tussen de universiteiten van Oxford en Cambridge, wordt in april in West-Londen gevaren.

In Henley steken we de brug over en stappen ‘The Angel on the Bridge’ binnen. Vandaag hebben we geen boot zien varen. Maar in de pub werpen we tevreden vanachter een biertje een laatste blik over de Theems.

 

Februari 2012 (geactualiseerde informatie; oorspronkelijke artikel uit: Maart 2010)

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.