Onderweg naar de oever van de tijd: Gemiste kansen op weg naar Istanbul

Toegegeven, ik ben niet van de beschouwelijke wandelboeken. Beschouwen tijdens het wandelen riekt naar multitasken en multitasken is passé. Er verscheen dan ook even een fronsje toen ik de eerste keer Ruud Bruggemans Onderweg naar de oever van de tijd doorkeek. Lange betogen over het vinden van je bestemming in het leven, het verlangen naar verbinding en naar de eeuwigheid. Komt de schrijver eigenlijk nog aan wandelen toe? Lees artikel →