Keurig en netjes Sauerland

Tekst: Hans Cuppen    Foto's: Joke Apswoude

Kaart

Praktische informatie

Winterberg in Sauerland ligt op 310 autokilometers en 3½ uur rijden van Utrecht.
In Sauerland is een overvloed aan overnachtingsmogelijkheden.

Routebeschrijving rondwandeling Grönebach (11 km).
Grönebach ligt 5 km NNO van Winterberg aan de L872 tussen Niedersfeld en Küstelberg. Algemene aanwijzing: volg voortdurend de bordjes ‘Dorfpfad’ met de klok mee.
Start wandeling: Lambertusplatz in Grönebach.
Vanaf de Lambertusplatz RA de zijstraat Zum Holz. Volg in het verlengde van Zum Holz een graspad bergopwaarts. Sla bij de Alte Königsstrasse LA. Volg de asfaltweg voor 200 m (pas op: weg van en naar Winterberg kan druk zijn!) en sla RA een pad in. Volg vanaf daar de bordjes met ‘Dorfpfad’. De wandeling voert met de klok mee in een grote boog om het plaatsje Grönebach. Grönebach is vrijwel de gehele wandeling (behalve ter hoogte van Hildfeld) zichtbaar aan de rechterzijde.


Artikel

Print Friendly

Sauerland ligt op nog geen vier uur rijden van Nederland. ’s Winters geliefd onder de wintersporters, in de zomer en sneeuwvrij vormt Sauerland een uitstekende wandelregio.

Naast het fraaie kerkje van St. Lambertus ravotten drie peuters. Zo nu en dan passeert een auto. Voor het overige ligt de Lambertusplatz in Grönebach er verlaten bij. De eigenaren van Gasthof Sauerland en het schuin aan de overzijde gelegen Gasthof Appelhans – de namen van beide overnachtingsadressen pronken in reusachtig maar bijna onleesbaar Gotisch schrift op de gevels – houden het zomerseizoen schijnbaar voor gezien. Eind augustus zijn hun deuren gesloten. Dan maar zonder een kopje koffie op pad.

Gele nummerplaten
Na een kort maar stevig klimmetje bereiken we de Alte Königsstrasse en volgen tweehonderd meter asfalt richting Winterberg. Van de auto’s die ons in die enkele minuten passeren voeren er een aantal een gele nummerplaat. Dat beeld wordt de zeven dagen van ons verblijf bevestigd, het krioelt in Sauerland van de Nederlandse toeristen. In de zomermaanden doen ze de streek in Midden-Duitsland aan om er te wandelen, fietsen of golfen. Een half jaar later reizen ze af naar Hochsauerland, het Rothaargebergte, om er op de besneeuwde hellingen van bijvoorbeeld de 842 meterhoge Kahler Aster nabij Winterberg te alpineskiën of langlaufen. Waar vind je op zo weinig kilometers van de Nederlandse grens zo’n ideaal wintersportoord? Sauerland kent jaarlijks dus tweemaal een hoogseizoen, waarin de zomer- én wintergast zich na fysieke inspanning kan verlekkeren aan de typisch Duitse menukaart met de talloze soorten bier, zoete taarten en schnitzels.

Vakwerkhuizen
Reizend vanuit Nederland doorkruist de bezoeker eerst de drukte van het Ruhrgebied – de Ruhr ontspringt in Sauerland – met een stad als Dortmund, om daarna de relatieve rust van Sauerland binnen te rijden. De regio, onderdeel van de deelstaten Noordrijn-Westfalen en Hessen, kenmerkt zich door glooiende heuvels en middelgebergte, meren, naaldwoudbossen, riviertjes, lieflijke en schilderachtige dorpjes met vakwerkhuizen. In de weiden grazen koeien. Die karakterschets van Sauerland vindt de wandelaar terug tijdens zijn ‘rondje’ om Grönebach.

Zonnepanelen
Waar we vanaf het asfalt een zijpad inslaan, vertelt een informatiebord ons dat de Alte Königsstrasse duizend jaar bestaat en oorspronkelijk als oude land- en handelsweg Frankfurt verbond met het honderdvijftig kilometer verderop gelegen Soest in Noord-Sauerland. De weg voerde door Winterberg en ook door Grönebach. We klimmen geleidelijk maar gestaag uit het dorp dat rechts aan onze voeten ligt. De kerktorenhaan kijkt hoog uit over de huizen, waarvan een aanzienlijk deel van de overwegend zwarte daken is voorzien van zonnepanelen. Wanneer heeft Nederland de boot gemist waar het gaat om zonne-energie? De wandeling volgt de flanken van het open heuvellandschap. Aan de overzijde van het dal van de Westernau, niet meer dan een stroompje, ontvouwt zich een lappendeken van bossen, weiden en akkers.

Kerstbomen
Vlakbij het naburige Hildfeld stuiten we op een bruggetje en enkele meters verroeste rails van het voormalige smalspoorlijntje van Steinhelle naar Medebach. Tussen 1902 en 1953 werden over het spoor personen en goederen vervoerd. Vanwege de keuze voor smalspoor is het nooit gekomen van een aansluiting op regionale spoorlijnen. Een halve eeuw na de aanleg ging het lijntje ter ziele. Verderop volgt de route het zogenaamde Läselpoad, een komvormig pad waarover eens het koren per ezel werd getransporteerd vanuit Küstelberg om er vermalen te worden in de voormalige Strickmühle bij Hildfeld, zo lezen we op een informatiebord. Het Läselpoad leidt naar de Mosenberg, niet meer dan een flinke heuvel. Daar eten we op een bankje onze lunch en genieten er van een fraai en weids uitzicht over Grönebach en het erachter gelegen heuvellandschap met het traject van het eerste deel van onze wandeling. Even later passeren we in zuidelijke richting de Antoniusstein uit 1731 en om de honderd meter kapelletjes met ingemetselde gekleurde tableaus die de kruisweg verbeelden. Wordt hier op Goede Vrijdag nog een processie gelopen? We kruisen de rustige weg naar Küstelberg en lopen langs omheinde percelen met kerstbomen in allerlei soorten en maten, met voor de verkoop over drie maanden alvast een gekleurd labeltje om de ‘hals’.

Aangeharkt
Na een bezoekje aan de 680 meterhoge Egge, het hoogste punt van de wandeling, lopen we een uurtje later Grönebach weer binnen. Het valt ons op dat alles er zo keurig en netjes is. Asfalt tot aan de voordeur. Keurig aangeharkte tuintjes en geschoren gazons. Geen rommel op straten en stoepen. Waar je ook kijkt, geen graffiti te bekennen. Ja, onze oosterburen hebben alles keurig netjes voor elkaar. Naar onze mening iets té keurig en netjes!

 

September 2012

2 reacties

  1. Ik heb pas het Grönerbacher dorppad gewandeld onderweg kwam ik een gedenksteen tegen (freistuhl der grafschaft ) met de tekst : Túisker der tuinen Nu is mijn vraag “wat betekend dit in het Nederlands ? ‘kunt u mij dat vertellen ? b.v.d. A.Aartsen

  2. ik vond het een mooie wandeling alleen bijna aan het eind kwam ik er niet goed uit waarschijnlijk een richting bord over het hoofd gezien kwam op een grote weg uit daar richting dorp gelopen en zag in een zijweg weer een bord staan daar de route vervolgd wat mij (en mede wandelaar ) opviel dat op deze grote weg de automobilisten geheel naar de linker zijde van de weg gingen ook al weken wij uit naar de berm . uw artikel met plezier gelezen dank u

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.