Fuerteventura: all inclusive of authentiek?

Tekst: Hans Cuppen    Foto's: Joke Apswoude en Babet Heeremans

Kaart

Praktische informatie

Het op Tenerife na grootste Canarische Eiland Fuerteventura is circa 110 kilometer lang en maximaal 30 kilometer breed. De oppervlakte bedraagt iets meer dan die van de provincie Utrecht. Er wonen circa 110.000 inwoners, van wie er een kleine 40.000 wonen in de hoofdstad Puerto del Rosario.

Fuerteventura ligt op circa 4 uur vliegen vanaf Schiphol.

Op Fuerteventura is voldoende aanbod van overnachtingsmogelijkheden.

Wij vlogen met de Spaanse maatschappij Vueling, die dagelijks rechtstreekse vliegt tussen Schiphol en Fuerteventura. Klik hier voor meer informatie.
Op de luchthaven is een groot aanbod van autoverhuurbedrijven.

Het openbaar vervoer op Fuerteventura wordt verzorgd met bussen. De meeste plaatsen zijn met de bus bereikbaar.

Wij hebben gebruik gemaakt van de handzame en overzichtelijke ANWB reisgids van Fuerteventura met daarbij een duidelijke overzichtskaart van het eiland. De gids kost € 10,95. Klik hier voor meer informatie of om de gids te kopen.

Het klimaat op Fuerteventura is aangenaam. De gemiddelde laagste dagtemperatuur bedraagt in januari 20 graden. ’s Zomers wordt het er gemiddeld overdag niet warmer dan 30 graden. De beste periode om er te wandelen is van oktober tot mei.

Uit eten gaan (verse visgerechten!) is op Fuerteventura niet duur. Dat geldt ook voor boodschappen doen. Benzine kost er 1 euro per liter!


Artikel

Print Friendly, PDF & Email

De meeste toeristen bezoeken de Canarische Eilanden voor een zonvakantie. Dat is op Fuerteventura niet anders. Jaarlijks brengen twee miljoen toeristen een vakantie door op het eiland.

Goudgele stranden
De economie van Fuerteventura draait vrijwel in zijn geheel om de inkomsten uit toerisme. Touroperators kunnen kiezen uit een aanbod van zestigduizend bedden. Nadat toeristen geland zijn op het vliegveld ten zuiden van de hoofdstad Puerto del Rosario, vinden de zonaanbidders onder hen onderdak in hotels, appartementen of all inclusive resorts. Veruit de meeste van dergelijke accommodaties zijn te vinden aan de noordoost- respectievelijk zuidoostkust en in plaatsen als Corralejo, Puerto del Rosario, Caleta de Fuste, Costa Calma en de kustlijn ten zuiden ervan. Sommige van die plaatsen zijn op de tekentafel ontwikkeld. Een illustratief voorbeeld daarvan is Caleta de Fuste, een aaneenschakeling van hotels, appartementencomplexen, restaurants, twee golfbanen en een mondaine jachthaven. Badgasten kunnen er zonnebaden op goudgele stranden. Of surfen. Fuerteventura betekent namelijk ‘sterke wind’. Ideale weersomstandigheden voor surfers.

Authentiek
Terwijl het grote geld aan de kust wordt verdiend in uit de grond gestampte badplaatsen lijkt in het binnenland of langs rotsige en verlaten kusten met hier en daar een vissersdorpje nog sprake van enige authenticiteit.
Wij rijden naar Puerto de La Peña aan de westkust. De woeste zee beukt hier op de rotsige en grillige kustlijn. We slenteren door het plaatsje dat bestaat uit slechts enkele straatjes met hagelwitte kubusvormige huizen. Vanuit het dorpje volgen we een voetpad langs de steile kust. We bewonderen er zeldzame rotsformaties en de oudste sedimentgesteenten van de Canarische Eilanden. Vanaf het hoger gelegen voetpad kijken we uit over de kleine baai – nu strand – die tot in de negentiende eeuw dienstdeed als natuurlijke haven voor het in het hoge achterland gelegen Betancuria, oorspronkelijk de hoofdstad van Fuerteventura.

Moors
Via Pájara en Tuineje steken we door naar de oostkant van het eiland om Las Playitas te bezichtigen, een ander vissersdorpje. Aan de enkele tientallen meters lange boulevard vechten twee restaurants om de gunsten van lunchgasten die trek hebben in dagverse vis. Iets oostelijk van het vissersdorpje ligt Punta de la Entallada, met een vuurtoren in Moorse bouwstijl. Vanaf het terras kijken we er uit over de grillige kust en het turquoise gekleurde water van de Atlantische Oceaan.

Santa Maria
Betancuria is een schilderachtig voorbeeld van een plaatsje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Tot 1834 werd hiervandaan het eiland bestuurd. Vandaag de dag verdienen de enkele honderden inwoners hun boterham met de exploitatie van horecaondernemingen of uit de verkoop van souvenirs. We kuieren door de beklinkerde straatjes. De voormalige hoofdstad ligt in een dal waar ooit de Barranco de Betancuria doorheen stroomde; nu is het een kurkdroge rivierbedding. Aan de Plaza Santa Maria staat de gelijknamige witte parochiekerk uit de zeventiende eeuw te blinken in de zon. Om het voornamelijk uit houtsnijwerk bestaande kerkinterieur te bewonderen moeten we entreegeld betalen. Het plein voor de kerk wordt omgeven door voormalige stadspaleizen, waar ooit de adel van het eiland woonde.

Rood-witte Faro
Door een imposant, leeg en zo nu en dan onherbergzaam binnenland rijden we via La Olivia en Lajares naar El Cotillo en uiteindelijk naar Faro de El Tostón in het noordwesten van het eiland. Naast de rood-wit gestreepte vuurtoren is het Museo de la Pesca Tradicional gehuisvest. De bezoeker wordt getoond hoe de vissers van Fuerteventura in vervlogen tijden maar ook vandaag de dag de kost verdienen. Wij volstaan met wandelen over de lavastenen die hier de branding breken en kijken voor een laatste keer uit over het water van de Atlantische Oceaan.

Februari 2018

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.