Arras, gevels

Arras: herbouwd in stijl

Tekst: Liesbeth Vermeulen    Foto's: Liesbeth Vermeulen / Atout France

Kaart

Praktische informatie

Hoe erheen
Trein van Lille naar Arras: 40 minuten. Naar Lille: zie praktische info bij het artikel over deze stad. In 1993 opende in Arras een nieuw TGV-station. Afstand Amsterdam – Arras: 272 km.

Vijftien wandelingen in de omgeving zijn te downloaden van www.explorearras.com, ook als folder te verkrijgen bij het toerismebureau. Nr 12 Tuinen en monumenten, 9,5 km en nr. 13 Langs de Chrinchonrivier, 17 km gaan door Arras.

Klik HIER voor een reisgids, met Arras. Korte stadswandeling: www.reisroutes.be.

Museum voor Schone Kunsten, www.versaillesarras.com/index.php/nl/. Op de website valt al veel moois te zien.

Beroemde inwoner: Maximilien Robespierre, een advocaat die revolutionair werd en in 1794 werd onthoofd. Zijn woonhuis is te bezoeken (zie Toerismebureau).

Citadel
Tussen 1668 en 1672 bouwde Vauban een citadel in de stad. Vanwege de slecht gekozen locatie werd ze La Belle Inutile (de mooie nutteloze) genoemd.

Des Boves, tentoonstelling ondergrondse lente, 23 maart tot 2 juli 2013. Sinds 2003 zijn de Boves in de lente het décor van een ongewoon evenement ‘Le Jardin des Boves’, uitgedacht door de kunstenaar Luc Brévart. Een tuin in een steengroeve! www.arras.fr/tourisme/toeristische-dienst/les-boves.html

Elk jaar op 9 april om 5.30 uur is de herdenking van de Slag om Arras bij de Wellingtongroeve. Op dat tijdstip startte de aanval. www.carriere-wellington.com/.

Unie van Atrecht
De historische Nederlandse naam van Arras is Atrecht, bekend van de Unie van Atrecht (1579), waarbij een aantal Waalse gewesten, die zich bij de Pacificatie van Gent hadden aangesloten, zich weer verzoende met de Spaanse stadhouder. In reactie hierop verenigden de noordelijke gewesten zich in de Unie van Utrecht. Arras behoorde sindsdien tot de Spaanse Nederlanden, totdat het in 1659 voorgoed in Franse handen kwam.


Artikel

Print Friendly

De Noord-Franse stad Arras heeft wel wat van Ieper, noordelijker gelegen in de Belgische Westhoek. Dat komt grotendeels door de Eerste Wereldoorlog: beide steden lagen in de frontlinie en werden in 1918 als een rokende puinhoop achtergelaten. In de streek rond Arras, Artois, vooral bij de heuvel Vimy, woedde in 1917 de Slag om Arras. In het ondergrondse gangenstelsel Les Boves in Arras bereidden de Britten deze slag voor.

Net als Ieper is Arras na de Eerste Wereldoorlog helemaal opnieuw opgebouwd, waarbij 1760 als ijkpunt werd genomen. Als je van de Grand’Place naar de Petite Place (Place des Heros) loopt staan hier 155 prachtige panden in Vlaamse barokstijl. Bij de herbouw is het nuttige met het mooie gecombineerd: de fundamenten zijn van beton gemaakt, de rest van onder meer zandsteen. Opvallend is dat de stad –in tegenstelling tot Ieper- niet te koop loopt met deze hersteloperatie. Lang niet alle gebouwen en pleinen zijn in 18de-eeuwse stijl opgetrokken. Na de Eerste Wereldoorlog kwam de art deco in zwang en veel gebouwen vertonen kenmerken hiervan.

Ondergronds
Arras is een veel groenere stad dan bijvoorbeeld Lille. Ook loont het hier om zowel omhoog als omlaag te kijken. De kathedraal, de Sint-Vaastabdij, de prachtige pleinen met levendige markten, de Citadel van Vauban (‘de meest nutteloze der verdedigingswerken’), het stadhuis met belfort (klokkentoren) maken een rondwandeling al meer dan waard. Maar onder de voeten bevindt zich nog een wereld: die van de Wellingtongroeve en de Boves. Dit ondergrondse gangenstelsel Les Boves werd uitgegraven in de 10de eeuw. De oude steengroeven waar kalksteen werd gewonnen, kregen bestemmingen als kelders, opslagplaatsen voor goederen en tijdens de Eerste Wereldoorlog als strategische plaats voor Britse soldaten. De groeven liggen onder het stadhuis en zijn alleen met een gids toegankelijk. Het is er vrij donker, heel vochtig maar niet luguber. Boven je hoofd hoor je de auto’s over de straat bonken. In de lente is deze plek omgetoverd tot een tuin.

Ratten
Heel bijzonder is de Wellingtongroeve, in de buurt van het station. In de Eerste Wereldoorlog groeven Nieuw-Zeelandse soldaten hier tunnels met ondergrondse kazernes, als voorbereiding op de Slag van Arras. Zij gaven de groeve ook de naam. Met een glazen lift ga je twintig meter onder de grond, de temperatuur is er constant elf graden. Een tip voor een warme dag!

Al eeuwen is trouwens de rat het symbool van Arras: het beste te consumeren in chocoladevorm, te koop in een van de geweldige lokale patisserieën.

De Sint-Vaastabdij en de kathedraal zijn immens van omvang en dateren uit de 18de eeuw. In de abdij zijn nu een heel moderne mediatheek en het Museum voor Schone Kunsten gevestigd. Het museum is een verbond aangegaan met het kasteel van Versailles en zal tien jaar lang allerlei vervoermiddelen laten zien die door de Franse koningen van de 17de tot de 19de eeuw gebruikt werden. Momenteel is duizend m2 ingeruimd voor de Koninklijke sleeën en koetsen, waarbij onze gouden koets eerlijk gezegd een beetje verbleekt. Schilderijen en beeldhouwwerken ondersteunen het geheel. Ga zwelgen bij de huwelijkskoets van Napoleon 1, de koets voor de kroning van Charles X en de indrukwekkende begrafeniskoets van Louis XVIII. Een filmpje laat zien hoe koetsen moesten remmen bijvoorbeeld. Leuk is dat met een smartphone het interieur van de rijtuigen te bekijken valt.

Dit is deel twee van een serie van vier over het noorden van Frankrijk. Zie ook: Op stap in Le Nord en Lille/Rijsel: Frans en ’n beetje Vlaams.

 

2013

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.